Fjalori
SHPELLË

SHPÉLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Zgavër e madhe natyrore brenda një mali a një shkëmbi. Shpellë e madhe (e thellë, e errët). Hyrja e shpellës. Njeriu i shpellave. Rronin nëpër shpella. U futën në një shpellë. Fshiheshin shpellave. E ka gojën sa një shpellë.
2. Gur i madh, shkëmb. E zuri një shpellë nën vete. Hipi mbi një shpellë.
3. si mb., bised. Shumë i fortë e i lartë (për zërin); fig. i fortë, shkëmb. E ka zërin shpellë. E ka kokën shpellë.
Si *arushashpellë tall. M’u zemra shpellë shih m’u zemra (shpirti) copë. Futetshpellëarushës (dikush) iron. është trim i madh, nuk i trembet asnjë rreziku, nuk di ç’është frika; nuk i bën syri tërr (dikujt). E ka gojën shpellë (dikush). 1. Është hamës i madh, nuk ngopet kurrë; e ka barkun hambar. 2. Është shumë llafazan, s’pushonfoluri, s’i sosin fjalët; e ka gojën kamare; e ka gjuhëngjatë. E ka kokën shpellë (dikush) është kokëfortë, është kokëshkëmb; e ka kokën shkëmb; e ka kokën gur; e ka kokën gdhe; e ka kokën me gunga.


Rezultate të ngjashme

SHPELLÁK,~U m. sh. ~A, ~AT Pështjellak, lloj përparje e femrave. Ruaj shpellakun.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHPELLANIK,~E mb. Që lidhet me shpellat; parak. Dukej si shpellanik.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHPELLÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. hist. Ai që ka jetuar nëpër shpella, njeriu i shpellave. Dëgjoj për shpellarët.2. fig. keq. ai që jeton në kushte primitive dhe egërsie.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHPELLÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Shpellë e vogël. 2. Vend me shpella. Rronin nëpër shpellina.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHPELL/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Gërmoj nën dhe, hap një zgavër a një llagëm nën dhe. Shpelloi me lopatë.2. Jetoj shpellave. Shpelloi për t’i ikur hakamrrjes.3. fig. I bëj dikujt…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHPELLÓR,~E mb. Që gjendet në shpellë; që i përket kohës kur njerëzit jetonin në shpella. Vendbanim shpellor.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.