Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
►SHPËLÁ/HEM jovep., ~VA (u), ~RË 1. vetv. I hedh ujë fytyrës a trupit për të hequr shkumën, heq shkumën me ujë pasi jam larë; hyj në ujë për të hequr rërën, pluhurin etj. Shpëlahu shpejt! Hyj në det (në liqen) e shpëlahem.
2. fig., vetv. Lahem. Jam larë e shpëlarë me të as i kam, as më ka gjë për të dhënë.
3. pës. e SHPËLÁJ. Plehu është shpëlarë nga reshjet. Kripa (e tokës) është shpëlarë nga shirat.
✱Sin.: shpërlahet, lahet, shkoqitem, shkripëzohet.
SHPËLÁ/J vep., ~VA, ~RË kal. 1. Shkoj në ujë të pastër një rrobë a diçka tjetër të larë me sapun për ta pastruar nga shkuma; i shtie ujë të pastër për t'i hequr shkumën; e laj me ujë për ta pastruar; i heq pluhurin duke i hedhur ujë. Shpëlaj këmishët (çarçafët, rrobat). Shpëlaj enët. Shpëlaj kokën (trupin, sytë). Shpëlaj gojën (fytin). Shpëlaj orizin. I shpëlau shiu rrugët. Laj e shpëlaj.
2. vet. v. III Merr me vete dhera a gjithçka ka toka përsipër (për ujërat); merr me vete, fshin (edhe fig.). Përroi e shpëlau tokën.
3 spec., vet. v. III Tret e merr me vete lëndët minerale dhe organike të tokës; shkripëzon (për ujërat). Reshjet i shpëlanë arat.
4. edhe iron. E ha të gjithë gjellën që ndodhet në një enë, s'lë asnjë pikë a asnjë grimë në një enë, e fshij, e pastroj. E shpëlau pjatën (tasin, tenxheren). I shpëlau hambarët (kazanët) e hëngri (e piu) gjithçka që kishte, s'i mbeti më gjë. Ai të shpëlan ha shumë, s'lë gjë pa ngrënë.
5. fig. Laj. E shpëlau borxhin.
6. vet. v. III Laj. E shpëlau barku.
✱Sin.: shpërlaj, laj, fshij, përlaj, pastroj, shlyej, shkripëzoj, (më) lan, (më) heq.
♦Ia shpëlau *kokën (dikujt). Të shpëlaftë (të preftë) *mortja! mallk. Ia shpëlau *trutë (dikujt).
SHPËLÁ/J vep., ~VA, ~RË kal. 1. Shkoj në ujë të pastër një rrobë a diçka tjetër të larë me sapun për ta pastruar nga shkuma; i shtie ujë të pastër për t'i hequr shkumën; e laj me u…
Shfaq përkufizimin e plotë →SHPËLÁKËS,~I m. sh. ~, ~IT Kopani i rrobave, pallë, rrahës.
Shfaq përkufizimin e plotë →SHPËLÁRA,~T (të) f. vet. sh. 1. Uji me të cilin janë larë e shpëlarë enët, bashkë me papastërtitë. Të shpëlarat e enëve. 2. euf. Zakonet e grave, ato të muajit. I erdhën të shpëlar…
Shfaq përkufizimin e plotë →SHPËLÁRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur shpëlaj rrobat ose kur shpëlahem. Shpëlarja e rrobave. Shpëlarje me ujë. 2. gjeol. Shpëlarje akullnajore. ♦Shpëlarja e *trurit keq.
Shfaq përkufizimin e plotë →SHPËLÁRË (i, e) mb. 1. Që është shkuar në ujë të pastër për t'i hequr shkumën pas larjes; që është pastruar me ujë. Rrobat e shpëlara. Enët e shpëlara. 2. Që është zbehur, që nuk ë…
Shfaq përkufizimin e plotë →SHPËLÁRËS,~E mb. Që shërben për të shpëlarë, që shpëlan. Lëng shpëlarës.
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë