Fjalori
SHPËLAHEM

SHPËLÁ/HEM jovep., ~VA (u), ~RË 1. vetv. I hedh ujë fytyrës a trupit për të hequr shkumën, heq shkumën me ujë pasi jam larë; hyj në ujë për të hequr rërën, pluhurin etj. Shpëlahu shpejt! Hyj në det (në liqen) e shpëlahem.
2. fig., vetv. Lahem. Jam larë e shpëlarë me të as i kam, as më ka gjë për të dhënë.
3. pës. e SHPËLÁJ. Plehu është shpëlarë nga reshjet. Kripa (e tokës) është shpëlarë nga shirat.
Sin.: shpërlahet, lahet, shkoqitem, shkripëzohet.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: SHPËLAJ
SHPËLAJ

SHPËLÁ/J vep., ~VA, ~RË kal. 1. Shkoj në ujë të pastër një rrobë a diçka tjetërlarë me sapun për ta pastruar nga shkuma; i shtie ujë të pastër për t'i hequr shkumën; e laj me ujë për ta pastruar; i heq pluhurin duke i hedhur ujë. Shpëlaj këmishët (çarçafët, rrobat). Shpëlaj enët. Shpëlaj kokën (trupin, sytë). Shpëlaj gojën (fytin). Shpëlaj orizin. I shpëlau shiu rrugët. Laj e shpëlaj.
2. vet. v. III Merr me vete dhera a gjithçka ka toka përsipër (për ujërat); merr me vete, fshin (edhe fig.). Përroi e shpëlau tokën.
3 spec., vet. v. III Tret e merr me vete lëndët minerale dhe organiketokës; shkripëzon (për ujërat). Reshjet i shpëlanë arat.
4. edhe iron. E ha të gjithë gjellënndodhet në një enë, s'lë asnjë pikë a asnjë grimë në një enë, e fshij, e pastroj. E shpëlau pjatën (tasin, tenxheren). I shpëlau hambarët (kazanët) e hëngri (e piu) gjithçkakishte, s'i mbeti më gjë. Ai të shpëlan ha shumë, s'lë gjë pa ngrënë.
5. fig. Laj. E shpëlau borxhin.
6. vet. v. III Laj. E shpëlau barku.
Sin.: shpërlaj, laj, fshij, përlaj, pastroj, shlyej, shkripëzoj, (më) lan, (më) heq.
Ia shpëlau *kokën (dikujt). shpëlaftë (të preftë) *mortja! mallk. Ia shpëlau *trutë (dikujt).


Rezultate të ngjashme

SHPËLÁ/J vep., ~VA, ~RË kal. 1. Shkoj në ujë të pastër një rrobë a diçka tjetër të larë me sapun për ta pastruar nga shkuma; i shtie ujë të pastër për t'i hequr shkumën; e laj me u…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHPËLÁKËS,~I m. sh. ~, ~IT Kopani i rrobave, pallë, rrahës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHPËLÁRA,~T (të) f. vet. sh. 1. Uji me të cilin janë larë e shpëlarë enët, bashkë me papastërtitë. Të shpëlarat e enëve. 2. euf. Zakonet e grave, ato të muajit. I erdhën të shpëlar…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHPËLÁRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur shpëlaj rrobat ose kur shpëlahem. Shpëlarja e rrobave. Shpëlarje me ujë. 2. gjeol. Shpëlarje akullnajore. Shpëlarja e *trurit keq.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHPËLÁRË (i, e) mb. 1. Që është shkuar në ujë të pastër për t'i hequr shkumën pas larjes; që është pastruar me ujë. Rrobat e shpëlara. Enët e shpëlara. 2. Që është zbehur, që nuk ë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHPËLÁRËS,~E mb. Që shërben për të shpëlarë, që shpëlan. Lëng shpëlarës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.