Fjalori
SHKOP

SHKOP,~I m. sh. ~ÍNJ, ~ÍNJTË 1. Një copë dru i hollë e i gjatë rreth 1m i gjatë, që shërben për t’u mbështetur kur ecim apo për qëllimetjera; stap. Shkop i gjatë. Shkop thane. Shkopi i bariut. Kërcim me shkop. (sport.) Shkop e cingël lojë fëmijësh, cingëlthi. I tregoi shkopin. E zuri (e rrahu, i ra) me shkop. Kullot dhentë me shkop e shfrytëzoj kullotën ngastra-ngastra, nuk i lëshoj dhentëkullotin ngaduan. Kullot dhentë pa shkop i lëshoj dhentëkullotin ngaduan. Kur s’ke shokun, pyet shkopin. (fj. u.).
2. Mjet a send i hollë, i gjatë e i rrumbullakët prej druri, prej gome etj., që përdoret për qëllimendryshme. Shkopi i stafetës. (sport.) Shkop bejsbolli. (sport.) Shkop gome mjet prej gomefort, i gjatë e i rrumbullakët, që e përdorin policët.
3. Dru i hollë e i gjatë me dorezëkthyer që e përdorin zakonisht pleqtë; bastun. Ecën me shkop. Nuk ecte dot pa shkop.
4. Kunj i drunjtëbashkon shtizën e parmendës me veshët. U thye shkopi.
5. fig., bised. E qëlluar me dajak a me dru, goditje. I tregoj (i rrëfej) shkopin. Ai do një shkopmirë. I dhanë (hëngri) tridhjetë shkopinj.
6. fig., bised. Detyrim me dhunë për të bërë diçka; kërcënim. Me shkop me detyrim, me dajak. Frika e shkopit. Bien shkopinjtë mbi dikë.
7. sh. Dy thupravoglapërdoren zakonishtvendet aziatike për të ngrënë ushqimendryshme. E hëngri orizin me shkopinj. Sushi me shkopinj.
8. fig., keq. Ai që është i trashë nga mendja, hu. Është shkop ai.
9. fig. Diçkaështë e gjatë dhe e hollë. Është si shkop.
10. si mb. Shumë i dobët (nga trupi). Ishte bërë shkop.
Sin.: bastun, stap, mastap, lakadredhë, çomange, dorak, dajak, hu, fshikull, frushkull, purtekë, përbishtje, shilor, shtagë, cingël, cungal, domaçung, mbajtës.
U shkop (dikush) u dobësua shumë, u hollua shumë nga trupi; u kallam; u shkarpë; u gisht; u dru; u furkë; u gjalmë; u hell; u laskar krahin. U për shkop (dikush) u plak sa nuk mundecë dot lirisht; ka rënë fare nga shëndeti. Me një të rënëshkopit si me magji, menjëherë e me lehtësi, pa u munduar e pa u përpjekur, vetvetiu; me shkopin magjik. I bindet shkopit të dirigjentit (dikush) libr. i bindet verbërisht dikujt, bën ashtu si thotë një më i madh a më i fuqishëm, i nënshtrohet diktatit të dikujt. Gjeti shkopi *doçen keq. S’ia ha qeni shkopin (dikujt) është shumë i zgjuar e i zoti, është i shkathët e me përvojë, nuk ia hedh dot njeri; s’e gjen gjë nga askush e nga asgjë; s’ia ha pulat dhelpra; të ha në dritësyrit (dikush);merr gjakvetull (dikush); (është) qyqedegë (dikush); është për t’i qitur (për t’i nxjerrë) sytë (dikush); s’e ha thatë (dikush);peshk në bar (dikush). E heq shkopin *zvarrë (dikush) përçm. Kërkoj *detin me shkop. Kujto *qenin e bëj gati (rrëmbe) shkopin keq. Përzien *detin me shkop (dikush) përb. Me *plaçkashkop. Shkop haleje bised. përçm. vulg. njeri shumë i lig. Shkop hallve mospërf. shih lugë (shkop) çorbe përb. Shkop magjik mjeti më i mirë për të zgjidhur vetiu e si për çudi çdo gjë; çelës i artë. Me shkopin magjik menjëherë e pa mundim, me një të thënë, si çudibërës; me urdhërpeshkut iron.; me frymën e shenjtë iron.; me një të rënëshkopit. Trazon *baltën me shkop (dikush). I tregoi shkopin (dikujt) e kërcënoi se do të përdorë forcën kundër tij; i tregoi vendin. Vetë *zot e vetë shkop (dikush). I vë (i fut) shkopinjrrota (dikujt) i nxjerr pengesa e ngatërresa qëllimisht, e pengonpunën e tij, i nxjerr telashe; i vë gur nën rrota; mbjell ferra nëpër këmbë (dikush).


Rezultate të ngjashme

SHKOJ vep., ~VA, ~ÚAR 1. jokal. Lëviz nga një vend në një tjetër me këmbë ose me një mjet transporti, eci në një drejtim të caktuar; vete; kund. vij, kthehem. Shkoj me këmbë (kalua…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKÓJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT vjet. Të shkuarit, largim; të ikurit, ikje; kund. të ardhurit. S’jam i ndejës, as i shkojës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKOQ,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Vend i hapur; shesh, patalok. E nxori në një shkoq.2. si mb. Që është i sheshtë, i hapur. Vend shkoq.Sin.: log, shesh, patalok.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKOQ vep., ~A, ~UR kal. 1. Ndaj kokrrat nga kalliri ose farat nga bishtaja, e bëj kokrra-kokrra; shkokëloj. Shkoq misër. Shkoq grurin. Shkoq bizelet (fasulet). Makineri për të shk…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKOQ,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Vend i hapur; shesh, patalok. E nxori në një shkoq.2. si mb. Që është i sheshtë, i hapur. Vend shkoq.Sin.: log, shesh, patalok.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKOQ vep., ~A, ~UR kal. 1. Ndaj kokrrat nga kalliri ose farat nga bishtaja, e bëj kokrra-kokrra; shkokëloj. Shkoq misër. Shkoq grurin. Shkoq bizelet (fasulet). Makineri për të shk…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKÓTA,~T f. vet. sh., krahin. Të përbrendshmet e trupit të njeriut dhe të kafshëve. Ia hoqi shkotat deles. Iu ndezën shkotat u inatos, u nxeh shumë. Mos m’i fryj shkotat! mos më m…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKÓTA,~T f. vet. sh., krahin. Të përbrendshmet e trupit të njeriut dhe të kafshëve. Ia hoqi shkotat deles. Iu ndezën shkotat u inatos, u nxeh shumë. Mos m’i fryj shkotat! mos më m…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKÓZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Carpinus communis) 1. Dru pylli ose shkurre me degë të holla e me gjethe vezake, që përdoret për t’u djegur dhe në industri etj. Kodër e veshur…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKÓZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Carpinus communis) 1. Dru pylli ose shkurre me degë të holla e me gjethe vezake, që përdoret për t’u djegur dhe në industri etj. Kodër e veshur…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.