Fjalori
SHKEPTË
SHKEPTË
SHKEPTË

SHKÉPTË,~I (i) m. sh. ~Ë, ~ËT (të) Ai që ecën duke çaluar; çalaman. I shkepëti bënte kujdes të mos e tregonte veten se çalonte.

SHKEPTË

SHKÉPTË,~A (e) f. sh. ~, ~AT (të) Ajoecën duke çaluar; çalamane. Ajo e shkepëta ishte bërë vonë, sepse ecte me vështirësi.
Sin.: i çalë, çalaman, topall, shkepan, i shqepët, këmbac.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: SHKEP


Rezultate të ngjashme

SHKÉPTAZ ndajf. Në mënyrë të ndarë; ndarazi, veçan. Hanin shkeptaz. Punonin shkeptaz.Sin.: ndarazi, veças, veçmas, veç, veçan, vetëm.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKEPTÝRËZ,~A f., veter. Shkepëz, çalë. U kishte rënë shkeptyrëza bagëtive.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.