Fjalori
SHKELEM

SHKÉL/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Shkelim njëri-tjetrin. Njerëzit shtyheshin e shkeleshin. U shkelën e u copëtuan.
2. vetv., vet. v. III Bashkohet me mashkullin, pllenohet (zakonisht për shpendët). Shpendët u shkelën.
3. pës. e SHKEL.
Sin.: shtypem, ndrysem, pllenohet, shitohem, shuplakem, hukatem.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: SHKEL
SHKEL

SHKEL vep., ~A, ~UR 1. kal. edhe jokal. Eci me këmbë diku a mbi diçka. Shkeltapet (në qilim, në dysheme, në çimento). Shkeltokëpunuar (në rërë, në baltë). Shkeli (në) një minë. Shkelpragun e shtëpisë.
2. kal. edhe jokal. Shtyp nën këmbë diçka. Shkeli barin e gjelbër (lulet). Shkeli mbimbjella (fidanë). Shkel dheun. Shkel dëborën. Shkel mbi vesë (mbi akull). I shkeli fustanin.
3. kal., vet. v. III Zë nën vete dhe e shtyp dikë a diçka, i shkakton dëmtime. E shkeli kali (mushka). E shkeli biçikleta (makina, karroca, treni). I shkeli dorën (këmbën). E shkeli për vdekje.
4. kal. Ushtron forcë për të shtypur me këmbë rrushin, ullinjtë etj. për të bërë verë, vaj, niseshte etj; shtyp. Shkel rrushin (ullinjtë, grurin).
5. kal. Rrahdërstilë shajakun, velenxat etj.; dërstil. Shkel shajakun (zhgunin). Shkel vilarin në dërstilë.
6. kal. Shtyp me dorë a me këmbë një sustë ose një vegël të një makine, të një aparati etj.; tërheq këmbëzën e një arme. Shkel frenat (e makinës, trenit). I shkel gazin makinës. Shkel sustën. Shkel këmbëzën.
7. kal., bised. Shtyp lehtë me dorë a këmbë dikë; ndrys. - shkel pak kokën! - Shkele nënën. - Nuk di të shkelë ai.
8. kal., bised. Hekuros. Shkel rrobat me hekur.
9. kal. edhe jokal., fig. Vete diku; vizitoj; vë këmbët diku; zbres. Sapo shkelistadium, tifozeria u ngritkëmbë. Shkelitokën shqiptare për herëparë. Nuk ia ka shkelur pragun (derën). Nuk ka shkelur këmbë njeriu atje. Ka shkelur këmba e gazetarit. - Ku s’ka shkelur ai! Ato zona i ka shkelur pëllëmbëpëllëmbë. Shkeli në të gjitha vendet e botës.
10. kal. edhe jokal., fig. Nënshtroj a shtyp dikë, e vë nën sundim; pushtoj, dhunoj shtëpinë e dikujt; kund. çliroj. Nuk i shkelën trojet tona. I shkelënvatër.
11. kal., fig., bised. E teproj me fjalë a veprime, flasshumë se duhet, bëj gjërapapërshtatshme; gaboj, shkas. - Mos fol më se e shkele! E shkeli me të dyja këmbët. E shkeli me pijen.
12. kal. edhe jokal., fig. Trajtoj keq dikë, e marr nëpër këmbë; përbuz, poshtëroj; kund. respektoj. Duke dashurshpëtonte veten, shkeli mbitjerët. Shkeli ndjenjat e dikujt. Shkeli mbi djersën e dikujt.
13. kal. edhe jokal., fig. Veprojkundërshtim me ligjet, thyej kodin shoqëror, moral a zakonor etj.; dhunoj, cenoj. Shkeldrejtat e njeriut. (drejt.) Shkeli parimet (ligjet, rregullat, detyrimet, udhëzimet, vendimet). Shkeli premtimet. Shkeli besën (betimin, fjalën). Shkeli traditat. Shkelën kanunin. I shkeli hapur (rëndë). Shkelizemërimin e tij.
14. kal. edhe jokal., fig., bised. Arrij një moshë a një kohëcaktuar; hyj. Shkeli (në) të tridhjetat. Shkeli në të shtatin muaj. I ka shkelurdyzetat. Shkeli dhjetori. Shkeli pranvera.
15. jokal., fig., bised. I jap fort, ia jap; nxitoj.- Shkelja vrapit! Ia shkeli punës. - Mos ia shkel kështu!
16. kal., vet. v. III Shiton, shuplak. E kanë shkelur xhindet (hijet).
17. kal., vet. v. III Bashkohet mashkulli me femrën, pllenon (zakonisht për shpendët). Gjeli shkel pulat.
18. kal., vet. v. III, bised. I bie një sëmundje (një njeriu, një kafshe a një bime). I ka shkelur shita bagëtinë. E ka shkelur përdhesi. E ka shkelur hiri grurin.
19. I jap ryshfet dikujt, e korruptoj. E ka shkelur gjyqtarin.
Sin.: eci, kaloj, rrah, shëtis, zhgërryej, përdhos, përdhunoj, ngjesh, thundron, shtyp, dëmtoj, plagos, vras, dërstil, ndrys, hekuros, vete, hyj, vizitoj, zbres, dhunoj, pushtoj, nënshtroj, gaboj, shkas, mëkatoj, teproj, kapërcej, dhunoj, cenoj, thyej, çart, prish, tradhtoj, nëpërkëmb, përbuz, poshtëroj, mohoj, arrij, nxitoj, rrah, shiton, shuplak, pllenon.
Di ku shkel (dikush) është i matur e i shtruar, është i kujdesshëm, vepron me mendkokë, nuk bën hapagabuar. Shkel mbi *akull (dikush). I shkeli *bishtin (dikujt) (e shkelibisht) (dikë). Ia shkel *brezin (dikujt). shkel *bukën (me këmbë) (dikush). Nuk ia kam shkelur derën (*pragun) (dikujt). T’i shkelësh në *dritësyrit (dikujt). Shkel në *erë (dikush). Ia shkel *gazit (në dërrasë). Shkeli mbi *gjarpërinj (dikush). Shkel në *gjurmët (e dikujt). shkelsha *gjurmën! mallk. E shkel në *gjurmë (dikë).shkel *hijen (prapa) (dikush). Nuk ia shkel (dot) *hijen (prapa) (dikujt). shkeltë (të vraftë) *hija! mallk. I shkeli në *kallo (dikujt). Shkeli *keq (dikush). E shkel me *këmbë (dikë a diçka). Nuk i ka shkelur *këmba (diku). I shkel *këmba shesh (dyst) (dikujt). E ka shkelur *koha (dikë). Shkeli *kurorën (dikush). I shkeli në *lyth (dikujt). Shkel në *pambuk (dikush). Nuk ia kam shkelur *pragun (derën) (dikujt). I shkel (i luaj) *syrin (dikujt). Shkel e shko me nxitim; pa kujdes, dosido, keq; sa për të shkuar radhën; dy hunj e një purtekë; dy ujë e një oriz; i ra me gishtmadh (dikush); e lëshon bajgën (ku të mundë) (dikush) bised. Shkel mbi *shpuzë (dikush). shkel me *thundër (dikush).


Rezultate të ngjashme

SHKELESHKÓ ndajf. Pa pikë kujdesi; keq. E bëj shkeleshko punën.Sin.: dosido, sido, gjithqysh, shat-pat, keq.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.