Fjalori
SHKËF

SHKËF,~I m. zakon. nj., bised. 1. Zgavra e barkut; rropullitë; ani i fëmijës; barku. Vëllezër të një shkëfi.
2. fig. Shpirti, zemra. E donte nga shkëfi.


Rezultate të ngjashme

SHKËLBÁZ,~I m. sh. ~A, ~AT Ashkël e vogël druri, spicë; spirrë. Shkëlbaz druri. I kishin hyrë dy shkëlbaza në dorë. Sin.: cefël, spicë, spirrë, shkarpë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKËLFÍT vep., ~A, ~UR kal. 1. I heq lëkurën; e rrjep. Shkëlfit murin. 2. fig. Ngacmoj dikë a diçka. - Mos i shkëlfit këto punë!Sin.: zhvoshk, rrjep, ngacmoj, leskëroj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKËLQÁR vep., ~A, ~UR kal. Lustroj sipërfaqen e diçkaje, i jap shkëlqim, e bëj të shkëlqejë duke e fshirë a duke e fërkuar (kryesisht për sendet prej metali, prej lëkure a prej gu…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKËMB,~I m. sh. ~ÍNJ, ~ÍNJTË 1. Gur shumë i madh e i fortë, i formuar natyrshëm apo nga lëndë të ngurtësuara, me faqe të rrëpirëta e me thepa, shkrep. Shkëmb i madh (i lartë). Shk…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKËMB mb. 1. Që është i mbushur me shkëmbinj e me gurë të mëdhenj (për një vend). Është vendi shkëmb. 2. Që është shumë i ngurtë e i thatë, i fortë si gur. U bë toka shkëmb (nga t…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKËMBÍ,~A f. vet. nj., gjeol. Tërësi mineralesh me ndërtim dhe me prejardhje pak a shumë të njëjtë ose prej një minerali të vetëm.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKËMÉS vep., ~A, ~UR kal. 1. Pastroj shkurret e ferrat me kmesë. I shkëmesën ferrat. 2. Krasit fort, korr. E shkëmesi arën e nuk la asgjë.3. fig., vjet. Ia heq të gjitha të drejta…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKËPÚT [SHKËPÚS] vep., ~A, ~UR kal. 1. Ndaj një gjë nga një tjetër me të cilën është lidhur, ngjitur etj.; shqit, ndaj. Shkëput një çek nga blloku. Shkëput kopertinën e librit. I …

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKËRBÉ,~JA f. sh. ~, ~TË krahin. 1. Bishë, egërsirë; shpend i madh grabitqar. Shkërbe mali. I doli një shkërbe në pyll. 2. Përbindësh, lubi. Shkërbe e shëmtuar.3. fig. Ai që është…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHKËRK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Arë e papunuar, djerrinë, gurishtë. Mbeti si shkarkë ajo tokë. Kishte trashëguar vetëm një shkarkë.Sin.: djerrinë, djerr, djerrishtë, djegurishtë, qerës…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.