Fjalori
SHIJE

SHÍJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Shqisadallon të ëmblën, të thartën, të kripurën etj., që vë në punë organet e të shijuarit; aftësia që ka një qenie për të dalluar këtë ndijim. I ngacmoi shijen ai ushqim.
2. Ndijimigjuhë që na japin ushqimet kur i shtiemgojë. Shije e ëmbël. Shije e hidhur. Shije e thartë (e athët, e kripur).
3. Vetia e diçkaje, që na jep një ndijimveçantë kur e prekim me gjuhë. Shija e bukës (e supës, e mishitpjekur). Shija e ushqimeveshtëpisë. Kek pa pikë shije. Ia pëlqej shijen ushqimit. Ushqimi kishte shijemrekullueshme.
4. Një sasi e vogël në të ngrënë. E provoi sa për shije.
5. Kënaqësia, ëndjandiejmë në të ngrënë; oreks. Ha me shije. Më është prishur shija. Nuk kam shije. Ia ndjeu shijen diçkaje ka filluar t’i pëlqejë diçka, u mësua me të. - Ju pastë shije buka! (ur.)
6. fig. Aftësia dhe prirja e veçantë për të kuptuar, për të njohur dhe për të gjykuar çështje estetike, për të vlerësuarbukurënjetë, në natyrë a në art, ndjenja e së bukurës. Me shijehollë. Shije letrare. Shije artistike (estetike). Burrë me shije. Vishet me shije. Kombinime me shije. Është zgjedhur me shije. Ka shije muzike. Është bërë me shije është bërë bukur, si duhet.
7. fig. Pëlqim paraprak për diçka ose për mënyrën si bëhet diçka. Shijendryshme. Shijet e konsumatorit (e blerësve, e njerëzve). Shijet e lexuesve. Ua njohin shijet.
8. fig. Stil, mënyrë e veçantë. Shija e shekullitkaluar. Shija e shtetit të ri.
Sin.: oreks, pir, ëndje, kënaqësi, lezet, parapëlqim, gusto.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: SHIJ
SHIJ

SHI/J vep., ~VA (u), ~RË 1. kal. I ndaj nga kalliri kokrrat e të lashtave me makineri apo me një kafshë pune; shkoq. Shij grurinlëmë. Shij drithërat. Ka shirë 3 ha tokëmbjellë me grurë. Shijnë lëmin (vrahun) e parë. Shij me qe (me kalë). Shij me makinë shirëse (me autokombajnë). - Shij shpejt dhe pa humbje!
2. kal. Shkokëloj kokrrat e misrit, rrah me dru mbi një lesë kallinjtë e zhveshur për të veçuar kokrrat; shkoq fasulet duke i rrahur bishtajat me shkop. Shij misrin. I shiu fasulet me kujdes.
3. kal., krahin. Thërrmoj, shtyp duke e rrahur me diçka. Shij kripën. Shij plisat (tokën).
4. jokal., fig., keq. Veproj si të dua vetë, pa pyetur për asgjë dhe pa përfillur askënd, livadhis. Shin si do vetë (sipas qejfit). Është mësuarshijë. Shin si kalilëmë.
Sin.: shkoq, zhgoglit, çuk, thërrmoj, shkrifëroj.


Rezultate të ngjashme

SHIJÉS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Shije. Shijesë e freskët. Shijesa e ëmbël. Shijesë e kuzhinës indiane. Pasurimi i recetës për një shijesë më të mirë. Shijesë e paharrueshme.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHI/J vep., ~VA (u), ~RË 1. kal. I ndaj nga kalliri kokrrat e të lashtave me makineri apo me një kafshë pune; shkoq. Shij grurin në lëmë. Shij drithërat. Ka shirë 3 ha tokë të mbje…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHIJÁKAS,~I m. sh. ~, ~IT Banor vendës nga Shijaku ose ai që e ka prejardhjen nga Shijaku. Shijakasit e urtë. Shijakasit e kanë traditë futbollin. Rrugëtimi i futbollistit me shija…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHIJÍM,~I m. 1. Veprimi kur shtiem në gojë diçka për ta provuar se si është, degustim. Ushqim gati për shijim. Shijimi i mishit.2. fig. Aftësia që ka dikush për të pëlqyer diçka. S…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHIJ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. Provoj në gojë pak nga një pije a ushqim, për ta vlerësuar shijen e tij, kërkoj, degustoj. - Mbylli sytë dhe shijoje! E shijoi mollën deri në fund.…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHIJ/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR jokal., vet. v. III Bie shi. Filloi të shijojë. Jashtë shijon.Sin.: rigon, veson, vesit, breron, pikon.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHIJÓR,~E mb., libr. Që ka të bëjë me shijen, që lidhet me shijen, i shijes. Vlera shijore. Karakteristikat shijore të diçkaje. Ndijime shijore. Përcaktimi i treguesve shijorë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHIJÚAR (i, e) mb. Që i është provuar shija që ka, zakonisht për një ushqim; që është shijuar. Vakt i shijuar në shtëpi. Verë e shijuar me lezet. Biskota të shijuara me pak çaj.Si…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHIJÚAR,~IT (të) as. 1. Njëra nga të pesë shqisat me anë të së cilës përcaktojmë shijen e diçkaje, nëse është e ëmbël, e hidhur, e thartë, e kripur etj. Shqisa e të shijuarit. Orga…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHIJÚES,~I m. sh. ~, ~IT Ai që provon diçka për shije dhe që jep mendimin për cilësinë; njohës (i rakisë, i verës etj.), degustues. Shijuesit e verërave.Sin.: degustues, merakli.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.