Fjalori
SHERRBUDALLA

SHERRBUDALL/Á,~ÁI m. sh. ~ÉNJ, ~ÉNJTË bised. 1. Ai që ngjan a shtiret si i padjallëzuar, si i patëkeq, por në të vërtetë i futtjerëtsherre e ngatërresa. Do mbyllur shtegu atij sherrbudallai. Ishte rrethuar nga një tufë sherrbudallenjsh. Sillej si sherrbudalla.
2. Ai që është gatibëjë sherr për çdo gjë ose kotkoti, shejtanbudalla. - Mos u merr me atë sherrbudalla! Menjëherë u ngrit për t’u grindur ai sherrbudalla.
Sin.: shejtanbudalla, qorrbela, ngatërrestar, ngastar, grepacan, grindavec, ngucakeq, ngucaç, shpojc.


Rezultate të ngjashme

SHERRBË́RË mb. 1. Që është grindavec; që nuk i qesh buza asnjëherë. Burrë sherrbërë. Djalë sherrbërë. Vajzë sherrbërë.2. Që i kërkon gjërat me të qarë, qaraman, vajc. Kemi një nip …

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.