Fjalori
SHENJTË

SHÉNJTË (i, e) mb. 1. fet. lidhet me Zotin dhe i përket atij, me fenë dhe adhurimin fetar, që vjen nga Zoti; që ka fuqi hyjnore; kund. laik, profan. Trinia e shenjtë Ati, Biri dhe Shpirti i Shenjtë (në fenë e krishterë). Fryma e Shenjtë personi i tretë i Trinisë. Varri i shenjtë varri i Jezu Krishtit. Vendet e shenjta vendet ku sipas Biblës ka jetuar e ka zhvilluar veprimtarinë e tij Krishti ose ndonjë profet tjetër; vendet ku, sipas Kuranit e librave fetarë, ka zhvilluar veprimtarinë e tij Muhamedi. Vend i shenjtë vend ku ndodhet varri i ndonjë shenjti a i ndonjë njeriu ia ka kushtuar jetën fesë, ku ka pasur ndonjë faltorevjetër; vend që ka një fuqi çudibërëse. Selia e Shenjtë Selia e Papës, Vatikani. Ati i shenjtë Papa. Shkrimi i Shenjtë (librat e shenjtë) Dhiata e Vjetër dhe Dhiata e Re. Libri i shenjtë Bibla, Kurani. Altari i shenjtë. Sendeshenjta. Rit i shenjtë. Muzikë e shenjtë. Detyrë e shenjtë. Vaji i shenjtë. Fjalët e shenjta. Njeri i shenjtë njeri që ia ka kushtuar jetën fesë dhe zbaton me përpikëri rregullat fetare, shërbëtor i zotit. Urdhër i shenjtë. Kisha e shenjtë. Mesha e shenjtë. Muaji i shenjtë muaji i Ramazanit. Sinodi i Shenjtë. Etërit e shenjtë patriarkët, themeluesit e kishës, shenjtorët.
2. është i denjë për një respektmadh, që merret si shembulli më i lartë i dëlirësisë e i pastërtisë morale, i virtytit e i ndershmërisë; që është i pamëkatë; kund. mëkatar. Burrë i shenjtë. Grua e shenjtë.
3. zakon. iron. Që nuk është aq i pastër a i dëlirë sa duket. Nuk është aq i shenjtë sa duket. Mos e prek atë se është “i shenjtë”.
4. fig. është i frymëzuar nga një qëllim i lartë, nga ndjenja fisnike e dashurisë për popullin, për atdheun e për njerëzimin; i pastër, i dëlirë; i shënuar. Dashuria e shenjtë për atdheun. Malli i shenjtë për vendlindjen. Lufta e shenjtë për liri. Detyrë e shenjtë. Ditë e shenjtë.
5. fig. është shumë i çmuar e i rëndësishëm, është i paprekshëm dhe i pacenueshëm, i denjë për një respektmadh; kund. i cenueshëm. Trualli i shenjtë i atdheut. Kufijtë e shenjtëatdheut. Flamuri ynë i shenjtë. Himni kombëtar është i shenjtë. Besë e shenjtë.
6. fig. mbart vlerapadiskutueshme. Gjumë i natës konsiderohet i shenjtë. Mëngjesi është i shenjtë për familjen. Shkolla është vendi i shenjtë i dijeve.
7. si em., fet. ~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që ka lidhje me Zotin, me fenë. I shenjti i kishës. I shenjti ia udhëhiqte rrugën.
8. si em., fet. ~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që ka lidhje me Zotin, me fenë. E shenjta Nëna Terezë. E shenjta Mari.
9. si em., filoz. ~A f. kryes. nj. Diçkaështë përtej së zakonshmes.
Sin.: shenjtëror, hyjnor, i hyjnizuar, i shenjtëruar, i pamëkatë, i pastër, i dëlirë, i shënuar, i pacenueshëm, i paprekshëm, i shenjtëruar.
Me *frymën e shenjtë iron.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: SHENJT


Rezultate të ngjashme

SHENJTËRÍ,~A f. kryes. nj., fet. Të qenët i shenjtë. Hapi i parë drejt shenjtërisë. Jemi të thirrur për shenjtëri. Shenjtëria e një muaji. Shenjtëria e krishterë. Nënë Tereza ishte…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHENJTËRÍM,~I m. kryes. nj. 1. fet. Të përkushtuarit ndaj fesë dhe urdhërimeve të Zotit. Të mbërriturit deri në shenjtërim.2. fet. Riti me anë të të cilit një person ose send kalon…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHENJTËR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal., fet. E bëj a e shpall zyrtarisht dikë si të shenjtë, e pranon si të tillë, e vendos në katalogun e shenjtorëve; hyjnizoj, bekoj. Ai kishte bër…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHENJTËRÓR,~E mb. 1. fet. Që është i mbushur me shenjtëri dhe për këtë arsye të imponon nderim (zakonisht për njerëz, objekte të veçanta, rite a vende), i shenjtë; prej shenjti; ku…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHENJTËRÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET fet. 1. Në traditat e ndryshme fetare një vend që ka marrë një karakter të shenjtë për shkak të shfaqjes ose pranisë së hyjnisë në të ose për shkak …

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHENJT,~I m. sh. ~Ë, ~ ËT edhe ~ËR, ~ËRIT 1. fet. Ai që i është përkushtuar fesë dhe Zotit dhe që pas vdekjes, përmes kanonizimit, është shpallur a shpallet si i shenjtë nga kisha,…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHENJTH,~I m. sh. ~A, ~AT Nishan në lëkurë, lez, pullë. I kishte dalë një shenjth. Shenjthin e kishte ngacmuar pak. E mbuloi shenjthin me pudër.Sin.: lez, nishan, pullë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHENJTÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT fet. 1. Ai që është shpallur shenjt. Emrat e shenjtorëve. Dyzet shenjtorët. U shpall shenjtor. Kalendari i shenjtorëve. Festa e gjithë shenjtorëve. Figur…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHENJTÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. fet. Faltore, vend i shenjtë. Gërmimet arkeologjike kishin zbuluar themelet e një shenjtoreje. - Mos i dhunoni shenjtoret! Shenjtorja e të parit.2.…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHENJTVJÉT,~I m. sh. ~E, ~ET vjet. Ngjarje e shënuar, përvjetor; jubile. Dje festoi shenjtvjetin. Shenjtvjeti e gjeti të sëmurë. Shenjtvjeti i martesës.Sin.: përvjetor, jubile, pë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.