FJALOR I MADH I GJUHËS SHQIPE

SHARA,~T (të) f. kryes. sh. Fjalë që i përdorim për të sharë dikë, sharje. Nuk mund t’i dëgjonte më të sharat e tij. Të sharat e saj nuk kishin fund.

SHARÁK,~UI m. sh. ~Ë,~ËT 1. Ai që e ka zakon të shajë, ai që përdor shpesh fjalë jo të hijshme, sharës. Bëhej sharak i keq një herë në vit. E mbanin si sharak të pandreqshëm. Jepja…

SHARÁK,~UII m. sh. ~Ë,~ËT zool. (lat. Diplodus sargus, Sargus rondelet) Lloj peshku me trup të mbushur e të sheshtë, me ngjyrë gri në të argjendtë; sarg. Po shihte për herë të parë…

SHARÁN,~E mb. 1. Që është me pulla apo pika të zeza në trup ose në fytyrë; sykan, pikalosh. Kalë (dash, cjap) sharan. Pelë (dele, dhi) sharane.2. Që ka disa kokrra të zeza të përzi…

SHARK,~UI m. vet. nj. 1. Lëvozhga e gjelbër që mbështjell kokrrat e disa pemëve, si arra, bajamja, lajthia e gështenja, e cila bie a u hiqet lehtë kur këto piqen; çaçanik, kablesh.…

SHAR/K,~KUII m. sh. ~QE, ~QET Zhgun leshi, i zi ose i bardhë, pa mëngë e me thekë; bërruc, gunë, tallagan. Sharku ishte bërë me lesh të fisëm. Hodhi sharkun e bardhë krahëve. E zur…

SHARK,~UIII m. sh. ~Ë, ~ËT Ka i larmë. Sharku ishte plakur. Nxori jashtë sharkun e punës.✱Sin.: laraman, lara-lara, i sharmë, pikalosh, abrash.

SHÁRM,~I m. Fuqia e tërheqjes, bukuri, joshje; nur, hijeshi. E kishin lakmi sharmin e saj. Megjithëse ishte plakur, nuk e kishte humbur sharmin. Ajo ndërtesë i jepte sharmin gjithë…

SHARP,~II m. sh. ~E, ~E Shami mëndafshi e hollë, e zezë dhe e gjatë, që e vinin gratë në kokë; shall; shami. U duk sikur edhe sharpi i zi mbi ballë u bë i zbehtë. Kishte hedhur sha…

SHARP,~III m. sh ~E, ~ET elektr. Antenë satelitore, saç. Kishte blerë një sharp të ri. Sharpi kishte shumë kanale. Stuhia e kishte dëmtuar sharpin.✱Sin.: antenë, saç, përçues, përc…

SHARQ,~II m. sh. ~A, ~AT Kalë me qime të zezë, sharan. E shaloi sharqin. Vrapi i sharqit qe i shpejtë.✱Sin.: sharan, i larmë, laraman, lara-lara.

SHARQ,~III m. sh. ~E, ~ET bot. (lat. Nasturtium officinale, Sisymbrium nasturtium) Barishte shumëvjeçare e vendeve me lagështi që arrin lartësinë deri në 70cm, me lule të vogla të …

SHARQ,~IIII m. sh. ~E, ~ET bot. (lat. Citrullus lanatus, Citrullus vulgaris) Shalqiri, bostani. Arë me sharq. Sharqe të pjekura shumë. Bima e sharqit.

SHART,~II m. sh. ~E, ~ET vjet. 1. Kusht, marrëveshjeje, përbetim. Ia dha fjalën, por i vuri disa sharte. Ia kujtoi shartin që kishin pasur. Ndërkombëtarët kishin vënë sharte.2. fet…

SHART,~III m. sh. ~E, ~ET bujq. Pjesë e shartuar, shartesë, syth, pip. Ka zënë sharti. Kujdeset për shartin. Ka lëshuar sharte bima.✱Sin.: shartesë, kalem, syth, pip, pipth, sharta…

SHÁR/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Mantel prej leshi të bardhë; sharkë, xhokë. Shara i rrinte mirë. Po endte një sharë. Sharë leshi. Sharë me xhufka.✱Sin.: sharkë, xhokë, flokje, lakore, xh…

SHÁR/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT 1. Pullë a larë me ngjyrë të errët sidomos në trupin e dhenve; larë, njollë. Shqerrë me shara në trup. Dhi me një sharë në bark.2. Dele me pika të zeza n…

SHÁRË (i, e) mb. Që është sharë, që janë thënë fjalë fyese drejt dikujt a diçkaje. Lojtari më i sharë i kampionatit shënoi gol. Komb i vrarë e i sharë nga dashakeqësit. Pjatë e sha…

SHÁR/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Fjalë a shprehje fyese, të rënda dhe të pahijshme që i themi dikujt, sharje. Ajo e sharë e lëndoi. I këputi (i lëshoi) një të sharë. Dëgjoheshin t…

SHÁRË,~T (të) as. Sharje. E kishte të sharët në majë të gjuhës. S'pushon së shari. S'bëhet gjë me të sharë. Zuri të sharët. (bised.) filloi të shante.✱Sin.: e sharë, sharje, poshtë…