Fjalori
SFAKË

SFÁK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Phlomis fruticosa) Shkurre e vendeve mesdhetare, me shumë degëholla, me gjethezgjatura si heshtë e poshtë me push, me luleverdha e të mbledhura tufë, që tërheqin bletët. Gjethet e sfakës. Sfakë e tharë. Bletët ishin mbledhur tek lulja e sfakës.
Sin.: bezgë, dunicë, osakë.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.