Fjalori
RRUDHËT

RRÚDHËT (i, e) mb. është me shumë rrudha; i rrudhur. Ka fytyrërrudhët. Pa një fëmijë me faqe të rrudhëta.
Sin.: i rrudhavtë, rrudhan, rrudhac, i zhubrosur, i tkurrur, i fishkur.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: RRUDH


Rezultate të ngjashme

RRUDHËTÍ,~A f. Gjendja ose vetia e të qenit i rrudhur. Rrudhëtia e lëkurës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

RRÚDH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vijë e përthyer në lëkurën e ballit, të fytyrës, të duarve etj., që bëhet kur mblidhet lëkura nga mosha, nga dobësimi, nga vuajtjet a nga një ndjenjë e…

Shfaq përkufizimin e plotë →

RRUDHËS,~E mb. 1. Që ka vetinë të mbledhë cipën e gojës e të gjuhës (për disa lëndë të athëta a të hidhura). Lëng me veti rrudhëse. 2. gjeol. Që ka të bëjë me formimin e rrudhave t…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.