Fjalori
RROZGË

RRÓZGË mb. është plakur e ka rënë; që nuk ka më asnjë vlerë. Plak rrozgë.
Sin.: rrole, rroshe, lepece.

RROZGË

RRÓZG/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Degë e thatë a drizëpërdoret për zjarr, për të rrethuar një vend etj. Djeg rrozgat e dëllinjës. Mblodhi një krah me rrozga. Natën ndezën një zjarr me rrozga.
2. Vend me shkurre, me ferra e me drurëthatë; shkorret; shkurret e ferrat në një vendtillë. U gris nëpër rrozga.
3. kryes. sh. Drurëkalbur, kërcunj, rrënjë e gjithfarë mbeturinashsjell lumi. Lumi solli rrozga pas shiutmadh.
4. Mbeturinë, lëmishte, shkarpë. Mblodhi rrozgat e pemëve në një vend.
5. fig. Njeri i plakur e i rënë, që nuk ka asnjë vlerë; bagëti e plakur, që nuk vlen më. Ishte bërë rrozgë. Përfundoi duke u martuar me një rrozgë.
Sin.: kërçep, rrëzall, rrol.
Rrozgabjezga. 1. shih nga (ku) sytë këmbët. 2. Pa rregull, në rrëmujë, si të mundë e pa vënë re ose pa pasur kujdes; rrokullimthi.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: RROZG
RROZG

RROZG,~Ë mb. është plakur e ka rënë; që nuk ka më asnjë vlerë. Dele rrozgë.

RROZG

RROZG,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Plak i vjetër e i rënë, rrol. Një rrozg i tha diçka.
Sin.: rrosh, rrozgë, rrozgan, lepec.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.