Fjalori
RRESHTORE

RRESHTÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET usht. bised. Stërvitje rreshtore. Fusha e rreshtores. Bëj rreshtore.

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: RRESHTOR
RRESHTOR

RRESHTÓR,~E mb. 1. gjuh. Që tregon vendin e sendeve në një renditje të vijueshme gjatë numërimit. Numërorët rreshtorë: i pari, i dyti.
2. usht. Që lidhet me veprimet e përbashkëta të trupave në rresht. Rregullorja rreshtore. Stërvitje rreshtore.

Rezultate të ngjashme

RRESHT

RRESHT,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Varg njerëzish, kafshësh ose sendesh që janë vënë njëri pas tjetrit në një vijë; radhë. Rresht i gjatë. Nuk mbaronte rreshti i njerëzve. Rresht shtëpish…

Shfaq përkufizimin e plotë →
RRESHT

RRESHT ndajf. Me radhë, njëri pas tjetrit; pa ndërprerje në kohë. Katër herë rresht. Nuk i foli për dy vjet rresht. ✱Sin.: radhas, radhazi, mbarë.

Shfaq përkufizimin e plotë →
RRESHTAS

RRÉSHTAS ndajf. Radhas. I mori rreshtas.

Shfaq përkufizimin e plotë →
RRESHTER

RRESHTÉR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT usht. Gradë nënoficeri e shkallës së parë, më e ulët se e kapterit; ushtaraku që mban këtë gradë (në ushtritë që kanë grada). E bënë rreshter. U përgatit…

Shfaq përkufizimin e plotë →
RRESHTIM

RRESHTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur rreshtoj dikë a diçka apo rreshtohem. Ekipet bënë rreshtimin në mes të fushës. Ishin mësuar që rreshtimin ta bënin çdo mëngjes. 2. usht. V…

Shfaq përkufizimin e plotë →
RRESHTIMË

RRESHTÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Reshje bore e imët, e shoqëruar me erë të fortë. Kishte filluar një rreshtimë e papritur.

Shfaq përkufizimin e plotë →
RRESHTMIRË

RRESHTMÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT mit. Shtojzovalle, zanë. Vinin rreshtmirat dhe e vizitonin.

Shfaq përkufizimin e plotë →
RRESHTOJ

RRESHT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Vë në rresht, vendos njërin pas tjetrit ose njërin përbri tjetrit zakonisht në vijë të drejtë; radhit, rendit. Rreshtoi nxënësit. Rreshtoi skuadr…

Shfaq përkufizimin e plotë →
RRESHTOR

RRESHTÓR,~E mb. 1. gjuh. Që tregon vendin e sendeve në një renditje të vijueshme gjatë numërimit. Numërorët rreshtorë: i pari, i dyti.2. usht. Që lidhet me veprimet e përbashkëta t…

Shfaq përkufizimin e plotë →
RRESHTUAR

RRESHTÚAR (i, e) mb. Që është rreshtuar. Po u fliste lojtarëve të rreshtuar para portës.✱Sin.: i renditur, i radhitur, i varguar, i vargëzuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë