Fjalori
RREFKËT

RRÉFKËT (i, e) mb. 1. Që ka natyrëashpër e të rëndë; zemërak. Njeri i rrefkët. Vetëm ai i qetësonte kuajt e rrefkët. Nuk ishte mësuar me sjellje të rrefkëta.

2. I rrëmbyeshëm, i vrullshëm. Shi i rrefkët. Lumenjrrefkët.

Sin.: i rreptë, i ashpër, i vrazhdë, zemërak, i rrëmbyeshëm, i vrullshëm.

RREFKËT


Rezultate të ngjashme

RREFKËTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur rrefkëtoj dikë apo kur rrefkëtohem; zemërim. E kishte përfshirë rrefkëtimi.2. Gjendja kur rrefkëtoj dikë apo kur rrefkëtohem. Ishte në rr…

Shfaq përkufizimin e plotë →

►RREFKËT/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Bëhem zemërak, egërsohem, ashpërsohem. U rrefkëtua prej fjalëve të shokut. 2. vet. v. III Acarohet (për plagët, motin). Moti ishte rre…

Shfaq përkufizimin e plotë →

RREFKËT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. E zemëroj keq, e egërsoj. E rrefkëtoi me sjelljen e tij.2. vet. v. III Acaron (plagën etj.). I nxehti ia kishte rrefkëtuar plagën.

Shfaq përkufizimin e plotë →

RREFKËTÚAR (i, e) mb. I zemëruar. Djalë i rrefkëtuar. Njerëz të rrefkëtuar.Sin.: i egërsuar, i acaruar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.