Fjalori
RRAKATEM

RRAKÁT/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Flas kot e kuturu, them gjëra pa lidhje e pa kuptim, them gjepura; llomotit. Mos u rrakat kot.
2. pës., vet. v. III e RRAKÁT. Rrakatet gjithë kohën.
Sin.: llomotit, dërdëllis.


Rezultate të ngjashme

RRAKÁT,~E mb. bised. Që i kanë rrjedhur trutë, që nuk di se ç’thotë, matuf. Njeri rrakat. Mos u bëj rrakat.Sin.: i matufosur, i rrjedhur, kokëzbrazët.

Shfaq përkufizimin e plotë →

RRAKÁT vep., ~A, ~UR kal. E tund dhe e bën të tingëllojë (këmborën etj.), tingëllon, lëshon tinguj. Kush po e rrakat këmborën?Sin.: tund, dërdëllis, llomotis.

Shfaq përkufizimin e plotë →

RRAKATÁÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Lodër me toptha e brenda me rruaza që, kur tundet, krijon zhurmë. Rrakataçja e djalit (e vajzës). Fëmijët po luajnë me rrakataçe.Sin.: rrake, rrakata…

Shfaq përkufizimin e plotë →

RRAKATÉL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Lloj dardhe. Ha rrakatelet. U poqën rrakatelet.

Shfaq përkufizimin e plotë →

RRAKATÚSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Njeri me shtat të shkurtër, xhuxh. Rrakatushi ishte më i zgjuar se të tjerët.

Shfaq përkufizimin e plotë →

RRAKATÝLTHI ndajf. Mënyrë e rrokullisjes, zakonisht e gurëve, teposhtë. Bie rrakatylthi. Gurët ranë rrakatylthi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.