Fjalori
RRËFIMTARE

RRËFIMTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Tregimtare. Rrëfimtare e zonja.
2. fet. Ajorrëfehet te prifti. Ishte radha e rrëfimtares së parë të rrëfehej.
3. Ajo që nuk mban fjalë; fjalamane. Ishtefshat një rrëfimtare që nuk i pushonte goja.
Sin.: rrëfyese, pendestare, kallëzimtare.


Rezultate të ngjashme

RRËFÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur rrëfej një ndodhi, një histori etj. Rrëfimi i një ngjarjeje. E dëgjoi gjithë rrëfimin për ndodhinë. 2. Tregim i shkurtër, rrëfenjë. Rrëfim l…

Shfaq përkufizimin e plotë →

RRËFIMTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Tregimtar. Ishte rrëfimtar i pashoq.2. fet. Ai që rrëfehet te prifti. Prifti dëgjonte me vëmendje rrëfimtarin e penduar.3. Njeri që nuk mban fjalë; f…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.