Fjalori
RIKUMBIM

RIKUMBÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. fiz. Rezonancë. Rikumbim i zërit.
2. Veti e një salle ose e një hapësirembyllur, që e përforcon një tingull kur përplasetfaqet e saj të brendshme; jehonë nga njëri skaj te tjetri. Rikumbimi i sallës (i lokalit).
Sin.: rezonancë, kumbim.


Rezultate të ngjashme

RIKUMB/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR spec., jokal., vet. v. III 1. Ka rikumbim, përforcohet nga rikumbimi. Rikumbojnë zërat (tingujt). Rikumbojnë xhamat. 2. fiz. Bën rezonancë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

RIKUMBÚES,~I m. sh. ~, ~IT spec. Rezonator. Rikumbues akustik (elektrik). Lëkundjet në rikumbues.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.