Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
►RËND/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Ngarkohem me një peshë më të madhe; më rritet pesha përsipër më tepër; mbushem; kund. lehtësohem. U rëndua me shumë plaçka. Pemët rëndohen me kokrra. Pyjet (malet) rëndohen me dëborë. Është rënduar qerrja me gurë.
2. vetv. Bëhem më i rëndë nga të ngrënët a nga të ngjallurit; mezi lëviz ngaqë jam shëndoshur tepër, nga mosha etj., plogështohem. U rëndua nga të ngrënët tepër. Është rënduar në trup.
3. vetv., vet. v. III Bëhet më i rëndë; dendësohet, bëhet më i shpeshtë; ftohet, keqësohet, acarohet (për motin, stinët). Rëndohet vapa. U rëndua shiu. U rënduan retë. U rëndua dimri (moti).
4. vetv., vet. v. III Bëhet më i rëndë; vjen në një gjendje më të rëndë a më të vështirë; keqësohet, agravohet; më bëhet më i rëndë. Iu rëndua sëmundja. Iu rënduan fatkeqësitë. U rëndua gjendja.
5. vetv., vet. v. ІІI Më bëhet më i rëndë, e ndiej më të vështirë për ta mbajtur; nuk e bëj me dëshirë; më rëndet. I është rënduar puna. I është rënduar jeta. Iu rënduan vitet.
6. vetv. Marr përsipër një barrë më të rëndë nga sa duhet; më bien shpenzime të mëdha. U rënduan shumë ekonomikisht.
7. fig., vetv. I bëhem barrë dikujt, i rëndem. Nuk po të rëndohem sonte për darkë. T’u rëndova me hallet e mia.
8. fig., vetv. Kam një ndjenjë të rëndë, pikëllohem, hidhërohem, më vjen shumë keq. Rëndohem në zemër. Iu rëndua shpirti.
9. vetv. I flas me fjalë të rënda, e prek thellë në sedër, e fyej, e lëndoj. Iu rëndua me fjalë.
10. vetv. Më lënë veshët, humbas dëgjimin pak nga pak. Është rënduar ca nga veshët.
11. pës. e RËNDÓJ1-4.
✱Sin.: rëndësohem, keqësohem, plogështohem, lodhem, lëndohem, fyhem, ofendohem, vritem, vritem, acarohem.
RЁND/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. I vë një peshë të rëndë, e ngarkoj shumë; e bëj më të rëndë, i shtoj peshën; kund. lehtësoj. E rëndoi kalin (mushkën). E rëndoi makinën. E rëndoi valixhen. Bora i rëndon lisat. E rëndoi ca stomakun.
2. fig., kal. I vë një barrë a një detyrë të rëndë, e ngarkoj më tepër sesa duhet, i vë përsipër diçka që i sjell vështirësi, pengesa etj. E rëndoi planin (ekonominë, buxhetin). E rëndoi ndërmarrjen. I rëndoi nxënësit. Ia rëndoi kujtesën. E rëndoi veprën (pikturën, qëndismën). I rëndojnë me detyrime (me taksa). E rëndoi me detyra (me mësime). E rënduan mbledhjen me shumë pika.
3. fig., kal. Ia bëj më të rëndë; e sjell në një gjendje më të rëndë a më të vështirë; keqësoj, agravoj. Ia rëndoj fajin (dënimin). Ia rëndoi sëmundjen (plagën, kollën). Ia rëndoi gjendjen.
4. kal. E bëj të ndiejë një peshë që e pengon lëvizjen; e plogështoj, e lodh. M’i rëndoi krahët. Pleqëria (sëmundja) ia ka rënduar gjymtyrët. Ia rëndoi gjumi qepallat (sytë).
5. fig., kal. I flas dikujt me fjalë të rënda, e prek thellë në sedër, e lëndoj; e fyej. E rëndoi me fjalë (me të shara). E rëndoi vajzën. E rëndoi rëndë (ligsht). Mos më rëndo!
6. jokal. Vij i rëndë në peshë; kam një peshë, peshoj. Rëndon barra (pesha, ngarkesa). Nuk rëndon shumë. Sa rëndon? Rëndon më tepër.
7. jokal. Peshoj me forcë mbi diçka, mëshoj; ka një peshë, që i rri përsipër. Rëndoj mbi dërrasa. Rëndojnë ahet sa thyhen. Rëndojnë pemët nga kokrrat.
8. jokal., vet. v. III E ndiej si peshë përsipër; e kam të rëndë sa më pengon të lëviz a të bëj diçka. I rëndon thesi në kurriz. Më rëndojnë krahët (këmbët). I rëndojnë qepallat (nga gjumi etj.). Më rëndon koka.
9. fig., jokal., vet. v. III E ndiej si barrë të rëndë përsipër, e kam si ngarkesë të tepërt, që më sjell vështirësi, më pengon etj.; e kam në kurriz. Punët (hallet) rëndojnë mbi të. Rëndon mbi ekonominë (mbi planin). Rëndon mbi nxënësit (mbi punëtorët). Rëndon mbi supet e mia (mbi kurrizin tim). Rëndon si ankth. Na rëndojnë vitet mbi supe.
10. fig., jokal., vet. v. III Bie mbi dikë, i takon, i përket (diçka e padëshirueshme, e keqe etj.). Përgjegjësia (faji, gabimi, dëmi, humbja) rëndon mbi të. Shpenzimet rëndojnë mbi ndërmarrjen. Mbi të rëndon nëma (gjaku).
11. fig., jokal., vet. v. III Më ngjall një ndjenjë të rëndë, më vjen shumë keq, më pikëllon, më brengos. Më rëndoi në zemër vdekja (humbja, sëmundja) e dikujt. Më rëndon shumë që po ikën.
12. fig., jokal., vet. v. ІІI I ecën, i shkon, i peshon (fjala). I rëndon fjala atij.
13. fig., jokal. Theksoj; i mëshoj. U rëndoi fjalëve. E rëndoi zërin.
14. fig. Anon nga një anë. Rëndon nga ne. Mos rëndo vetëm nga njëra anë!
15. bised., jokal. Bëj punë të rëndë, merrem me punë të rënda. Rëndonin gjithë ditën në shtëpi. Rëndoi plot pesëdhjetë vjet. Punon e rëndon bën punë të rënda.
16. jokal., vet. v. ІІI Keqësohet, acarohet, ftohet (për motin, stinët). Rëndoi dimri (moti).
✱Sin.: peshoj, peshon, anon, mëshoj, vras, keqësoj, lëndoj, plogështoj, lodh, mëshoj, fyej, ofendoj, vras, shajtoj, peshon, bie, theksoj, rëndem, anoj, keqësoj, acarohem.
♦E rëndoi *dorën (mbi dikë). I rëndon *dheut (dikush) përb. E rëndoi *gjuhën (dikush). Rëndon mbi *shpatullat (e dikujt). Aq i rëndojnë *trutë (dikujt) bised. Më rëndojnë *vitet (mbi supe). Më rëndon në *zemër (në shpirt) (diçka).
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë