Fjalori
QYQE

QÝQ/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET 1. zool. Zog shtegtar me pendë ngjyrë hiri në të zezë, që këndon me zë të përvajshëm dhe nuk bën fole, por i lëshon vezëtçerdhet e zogjvetjerë. Zëri i qyqes. Kënga e qyqes.
2. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshtashënojnë llojendryshmezogjve. Qyqe barkgështenjë. Qyqe barkzezë. Qyqe bishterashkë. Qyqe bishtgjatë. Qyqe e hardhucës së madhe. Qyqe e murrme. Qyqe e tokës. Qyqe e varreve. Qyqe e vogël. Qyqe e zezë. Qyqe gjeraqinë e veriut. Qyqe gjoksgështenjë. Qyqe gjokskuqe. Qyqe kokëgështenjë. Qyqe manushaqe. Qyqe me çafkë. Qyqe pikaloshe. Qyqe sqepgjatë. Qyqe sqeptrashë. Qyqe sqepverdhë. Qyqe sqepzezë. Qyqe vajtuese. Qyqe veshzezë. Qyqe vijëzake.
3. fig. Grua që ka mbetur fill e vetme, pa burrë e pa fëmijë; fatkeqe; grua fatkeqe; e mjerë. Qyqe e vetme. Rri brenda si qyqe. I vjen keq për atë qyqe. Mbetsh qyqe! (mallk.) U bëfsh qyqe! (mallk.) mbetsh pa njeri!
Sin.: zog, fatkeqe, e mjerë.
U qyqe (dikush). 1. shih u tapë (dikush). 2. shih është bërë kockë e lëkurë (dikush). Më sa dëgjohet qyqjadimër nuk flet fare dikush; nuk ndihet fare; e kyçi gojën (dikush). Mos e dëgjofsh qyqen (këngën e qyqes)! mallk. vdeksh! (Është) qyqedegë (dikush) është njeri shumë i zoti, ia del çdo pune e vështirësie; është i zgjuar e i aftë, nuk ia hedh dot; s’ia ha qeni shkopin (dikujt); (është) për t’i qitur (për t’i nxjerrë) sytë. (E kam) si qyqja verën. 1. (dikë). E kamshtrenjtë e të dëshirueshëm; e pres i përvëluar nga malli ose i përkushtohem me shpirt. 2. (diçka). E kam si gjë të rrallë dhe e përdor me kursimmadh e me frikë se mos më mbarohet, mezi e gjej dhe e ruaj me kujdes; (e mbaj) si ujët e pakët. këndoftë qyqja! mallk.gjettë ndonjë gjë e keqe, u shofsh! Këndon qyqja (për dikë). 1. E pret e zeza (përdoret si kërcënim për dikë). 2. Nuk kujdeset askush për dikë, e kanë braktisurgjithë, nuk e përfillasnjeri; është krejt i vetmuar. I ka kënduar qyqja (dikujt a diçkaje) nuk vjendikush, nuk kthehet më; nuk përsëritetdiçka, ka mbaruar; i ka ikur koha qëkur; i ka vdekur nëna (diçkaje). S’këndonajo qyqe iron. iku ajo kohë, s’kthehetajoke pasur a që kërkon; i ka vdekur nëna (diçkaje); s’ka më qofte te daja. I këndon qyqja mbi çati (dikujt) i ka mbetur shkretë shtëpia, i kanë vdekur njerëzit e afërm; mbeti pa njeri; iu shua shtëpia; iu mbyll dera; iu shua pragu; iu shkulën caranjtë e vatrës. I ka kënduar qyqjaderë (dikujt) i kanë rënë shumë fatkeqësishtëpi dhe ka mbetur fill i vetëm, s’i është ndarë e keqja. Kur të këndojë qyqja e kuqe (nga bishti) iron. shih kur të pjellë mushka iron. (Që) në *kohën e qyqes tall. (Mbeti) si *kënga e qyqes iron. Mbeta qyqe mbeta fill vetëm, pa fëmijë e pa farefis, më kanë vdekur a më kanë ikurgjithë (në ligjërimin e grave); mbeta kërcure (në ligjërimin e grave); mbeta kalli; mbeta fishek *Rrush e qyqe (dikush). Qyqe nga mendja shih i trashë nga mendja (nga trutë, nga koka). Si qyqjarremb fill i vetëm, i shkretë a i braktisur; hu pa thupra mospërf.; si balojaverigë keq.; caran vatre. S’e vret qyqen (shumë) (dikush) iron. nuk punon, është dembel, e merr jetën si të vijë; nuk e vë ujinzjarr; s’e vret mendjen; s’e bën qejfin qeder. Si *zogjtë e qyqes (e korbit).

QYQE

QÝQE ndajf. Vetëm, fillikat; në mjerim, në gjendjekeqe. Qyqe i lanëfshat.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: QYQ
QYQ

QÝQ,~E mb. I mjerë, i shkretë. Burrë qyq. Grua qyqe. Qyqe, korbë e la të gjorën.
Sin.: i panjeri, i pakënd, qyqar, qyqan.

QYQ

QYQ,~I m. sh. ~ËR, ~ËRIT 1. Ai që nuk ka familje; njeri i vetëm; qyqar. Mbeti qyq tërë jetën.
2. Njeri fatkeq, i mjerë, i shkreti, i gjori. - Ç’të ndodhi, mor qyq?

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.