Fjalori
QUKEM

QÚK/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv., vet. v. III I bien njëri-tjetrit me sqep; çukitet. Zogjtë quken njëri me tjetrin. Gjeli u quk me pulat.
2. Shpohem, pickohem. U qukkrah.
3. pës. e QUK. Plaga u quk shumë.
Sin.: çukitet, shpohem, pickohem.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: QUK
QUK

QUK,~UI m. sh. ~A, ~AT Qokth. Edhe bilbili mburret për qukun e tij të bukur.
Sin.: qok, qukth.

QUK

QUK,~UII m. sh. ~A, ~AT 1. Gropë natyrore me pjerrësibutëanëve; vendi ku fle arusha, ujku etj. Quka me dëborë. Ra në qukarushës.
2. Gropë e vogël për të mbjellë perime. Quka me perimestinës.

QUK

QUK mb.është si gropë, i qukët. Ara jote është quk e mbledh ujë.

QUK

QUK vep., ~A, ~UR kal. 1. vet. v. III I bie me sqep, çukit (për shpendët). E quku me sqep. E kanë qukur pulat.
2. Shpoj me gjilpërë, me gjemb a me diçka tjetër që ka majëhollë; thumboj, pickoj. Quku dorën me gjemb. E quku bleta.
3. fig. Ngacmoj dikë me fjalë, thumboj, shpoj. E quku aty ku s'duhej. E quku keq.
Sin.: çukit, shpoj, thumboj, pickoj.

QUK

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.