Fjalori
QESHUR

QÉSHUR (i, e) mb. 1. është gjithnjë i gëzuar, i çelurfytyrë, i dashur e gojëmbël me të tjerët; fig.shpreh gëzim, me pamjegëzueshme; i çelur. Fëmijë i qeshur. Është i qeshur. Me fytyrë (me buzë, me sy) të qeshur.
2. fig. Që ka një pamjendritshme e të bukur, e cilagëzon; që ndrit nga pastërtia, nga ngjyrat e hijshme; që premton mbarësi, përparim a lumturi, i qashtër etj. Diell i qeshur. Det i qeshur. Ditë e qeshur. Mëngjes i qeshur. Maleqeshura. Dhomë e qeshur. Fat i qeshur.
3. E hapët, e çelur dhe e ndritshme (për ngjyrat). Ngjyrë e qeshur.
Sin.: i çelur, gazmor, buzëqeshur, i përzemërt, behar, i ndritshëm.

QESHUR

QÉSHUR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. Zëri i ndërprerëdëgjohet kur qesh dikush. qeshurat e fëmijëve. Të qeshurasallë. U dëgjua një e qeshur. Shpërthyenqeshurat. E qeshur gazmore. E qeshur e thatë.
2. vet. sh. Tallje. Filluan ngaqeshurat. U ruhet të qeshurave të botës.

QESHUR

QÉSHUR,~IT (të) as. 1. Qeshje. qeshurit me zë (pa zë). Të qeshur me pahir (me zor). Ia dha (ia krisi, ia shkrepi) të qeshurit.
2. Shaka. E tha me të qeshur. E mori me të qeshur. E nisën me të qeshur.
Sin.: qeshje, buzëqeshje, gaz, tallje, përqeshje, qesëndisje.
E merr me të qeshur (diçka) nuk e vlerëson si duhet, e nënvlerëson, mendon se nuk është ashtu, aq e rëndë, aq e vështirë etj.; i duket si shaka; nuk e merr me gjithë mend; e merr lehtë. Me të qeshur e me të ngjeshur duke e paraqitur diçka si me shaka e me thumba; duke e qortuar e duke e sharë dikë ose duke i bërë një të keqe si me shaka; qesh e ngjesh; hidh e prit.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: QESH
QESH

QESHI vep., ~A, ~UR jokal. 1. Nxjerr një zë të ndërprerë, si shprehje gëzimi, kënaqësie ose ndjenjatjerangjashme; e tregoj a e shpreh gëzimin e kënaqësinë; kund. qaj. Qesh fort. Qesh me të madhe. Qesh me zë (pa zë). Qesh me gjithë zemër. Qesh me lot. I qeshin sytë. Qesh kot. Qesh pa shkak.
2. edhe kal. Tall dikë, vë në lojë; përqesh; qesëndis. E qeshingjithë.
3. vet. v. ІІI, fig. Ka një pamjendritshme e të bukur që të gëzon, ndrit nga pastërtia, nga ngjyrat e hijshme etj. Qesh natyra. Qesh fusha. Qesh tërë Shqipëria. Qesh tërë shtëpia. Qesh drita zbardhëllon.
4. vet. v. III shkon mbarë a më prin, më pret një e mirë, një fitore etj.; buzëqesh. Kujt do t'i qeshë fitorja përfundimtare? I qeshi fati.
Sin.: përqesh, qesëndis, zgërdhihem, shndrit, ndrit, shkëlqej, buzëqesh.
(Është) *fol e qesh (dikush). As *qan e as qesh (dikush). I qeshi *buza (dikujt). S’i qesh *buza (dikujt). Qesh (shan) *i dhjeri të përmjerrin! tall. bised. I qesh *fytyra (dikujt). I qeshin edhe *leckat (dikujt). Qesh e ngjesh duke e sharë dikë a duke i bërë diçkakeqe si me shaka; me thumba; me të qeshur e me të ngjeshur; hidh e prit. Qesh (kërcen) në *prush (dikush). As qesh e as qan (dikush) shih as të ngroh e as të ftoh (dikush). Për *të qarë e për të qeshur. Për të qeshur e për *të qarë. Qesh me *sy e qaj me zemër. Më qesh shpirti (*zemra). Qeshin (edhe) *trarët (diku).qesh *zemra (shpirti).

QESH

QESHII vep., ~A, ~UR Gënjej. - More, mos më qesh, s’jam leshko!
Sin.: mashtroj, rrej, tall.


Rezultate të ngjashme

QESHURÍ,~A f. Diçka që të habit dhe që është pak qesharake. Qeshuri e botës, e padëgjuar!

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.