Fjalori
QERRATA

QERRAT/Á,~ÁII m. sh. ~ÉNJ, ~ÉNJTË bised. 1. Njeri i zgjuar e i shkathët, por zakonisht dredharak e tinëzar. - I ditkagjitha qerratai! Është qerrata i madh.
2. përk. Fëmijë i zgjuar e i gjallë, por pak i prapë; shejtan. - Eja këtu, o qerrata. U nis vetë, qerratai.
3. si mb. Sipas kuptimeveemrit. Qerrata djalë. Qerrata bariishte.
4. si mb. Që të sjell shqetësime e ngatërresa, që të nxjerr kokëçarje; i keq. Qerrata botë. Qerrata erë. Qerrata moshë. Qerrata duhan.

QERRATA

QERRAT/Á,~ÁIII m. sh. ~ÉNJ, ~ÉNJTË Copë druri a metaliformë trekëndëshi, që u vihet kuajvegojë kur i mbathim. Nuk rrinte i qetë pa qerratën.

QERRATA

QERRAT/Á,~ÁIIII m. sh. ~ÉNJ, ~ÉNJTË Lugëz për të mbathur këpucët. Qerrata prej metali.


Rezultate të ngjashme

QERRATALLË/K,~KU m. sh. ~QE, ~QET bised. Veprim i shkathët, por dredharak e tinëzar; qëndrim prej qerratai; dinakëri, djallëzi. E bën me qerratallëk. I foli me qerratallëk.Sin.: d…

Shfaq përkufizimin e plotë →

QERRATÚC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised., përk. Qerrata (për djemtë). Qerratuci dukej si pilot.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.