Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
QÉPUR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. Vijë që formohet aty ku kalon peri kur qepen anët e copave prej pëlhure a prej lëkure. E qepura e supit. Të qepurat e thasëve. Të qepurat e këpucëve.
2. Vend i qepur, qepje; mjek. vendi ku janë bashkuar me pe buzët e një plage a të një të çare në trup. Ka dy të qepura. E qepura e plagës.
3. Diçka që është duke u qepur me dorë a që ka mbaruar së qepuri. E la të qepurën mbi tryezë.
QÉPUR (i, e) mb. 1. Që është prerë e qepur dhe është i gatshëm për ta veshur. Fustan i qepur. Xhaketë e qepur. Mori te rrobaqepësi një kostum të qepur.
2. fig. Që është puthitur a mbyllur fort. Me gojë të qepur pa folur asnjë fjalë, me gojë mbyllur.
♦ I qepur me pe të bardhë i rregulluar pa kujdes, i ndrequr pa mjeshtëri, i duken qartë gjurmët e rregullimit.
✱Sin.: i gatshëm, i përfunduar, i puthitur, i mbyllur.
QEPI vep., ~A, ~UR kal. 1. Kap me pe, të shkuar në gjilpërë, anët e copave prej pëlhure, prej stofi, prej lëkure, një kopsë etj.; bëj rroba sipas masës; kund. shqep. Qep këmishën. Qep me dorë (me makinë). Qep me pe (me spango). Qepi një këmishë me porosi. Mësoj (di) të qep. Makinë për të qepur.
2. mjek. Bashkoj me pe, të shkuar në gjilpërë, dy buzët e një plage a të një të çare në trup. Qep plagën. Ia qepën buzën e çarë.
3. I lidh fletët e letrës a fashikujt e një libri së bashku me pe a me tel. Qep librin. Qep dokumentet.
4. fig. Mbyll fort. Qepe gojën! Duhet ta qepësh njëherë e përgjithmonë!
5. fig. Puthit fort, bashkoj e shtrëngoj fort. I qepi buzët. M'i qepi gjumi sytë (qepallat).
6. fig. Thur, shkruaj. Kishte qepur një poezi të bukur. Qepi një këngë të re për festival.
✱Sin.: zë, lidh, mbërthej, puq, përpuq, ildis, end, godit, bëj.
♦ *Pret e qep (dikush). I kanë qepur *arnën (dikujt). I qepi *buzët (dikush). E qepi (e kyçi, e mbylli, e mbërtheu) *gojën (dikush). Qep edhe pa *gjilpërë (dikush). Qep me pe të kalbur (dikush). Qep një *pëllëmbë e shqep një pash (dikush). Qep e shqep (dikush) e zvarrit shumë një punë, nuk e mbaron kurrë; as e kryen e as e lë; hiq e mos këput. *Vetë pret e vetë qep (dikush).
QEPURÁR,~E mb. Që zgjedh shumë e bën naze; buzëhollë; nazeli. Djalë qepurar.✱Sin.: nazeli, cenak.
Shfaq përkufizimin e plotë →QEPURÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që zgjedh shumë e bën naze. Dukej qepurari që qe nazali.
Shfaq përkufizimin e plotë →QEPURÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që zgjedh shumë e bën naze. Ankime qepurareje.
Shfaq përkufizimin e plotë →QEPURÁÇ,~E mb. 1. Që i ka buzët të dala, buzëdalë; i dalë. Djalë qepuraç. I ka buzët qepuraçe.2. I shkathët; i shpërdhitë. U bë qepuraç.✱Sin.: buzarak, i dalë, i zhdërvjellët, i sh…
Shfaq përkufizimin e plotë →QEPURÁÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që i ka buzët të dala. Mos ia pafsha bojën qepuraçit!
Shfaq përkufizimin e plotë →QEPURÁÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që i ka buzët të dala. Pamje si e qepuraçes.
Shfaq përkufizimin e plotë →QEPÚAR (i, e) mb. Që është qepuar. Enë e qepuar përbrenda.
Shfaq përkufizimin e plotë →QEPÚJK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. 1. Qepë e vogël që rritet nga fara dhe që përdoret për t'u mbjellë ose për ushqim. Qepujka të regjura. Qepujka me mish. Qepujka turshi. Ngastër me q…
Shfaq përkufizimin e plotë →QEPÚL/E,~JA f. sh. ~E,~ET bot. Qepujkë. Kultivohet me qepule.
Shfaq përkufizimin e plotë →QEPÚSHK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Qepujkë. Mbjellja me qepushka.
Shfaq përkufizimin e plotë →
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë