Fjalori
QEPJE

QÉPJ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi i bashkimit a i kapjes së diçkaje me fije dhe me gjilpërë. Qepja e kopsave. Qepja e plagës. Prerje e qepje. Qepja e librave. Qepje e trupit të librit. Reparti i qepjes. Makinë për qepjen e këpucëve.
2. Lloje të ndryshme të qepjes. Qepje me dorë. Qepje me makinë qepëse. Qepje anësore. Qepje me ildisje. Qepje me fije metalike. Qepje me thurje. Qepje praptas. Qepje zinxhir. Qepje me dellëzim të dyfishtë. Qepje në tri pika. Qepje e epshme.
3. Vendi i qepur me pe. Ka dy qepje. Dukeshin disa qepje.
✱Sin.: të qepurit, kapje, zënie, mbërthim.

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: QEP
QEP

QEP,~II m. sh. ~A, ~AT bised. 1. Sqep i një shpendi. Me qep të gjatë.
2. Maja e zgjatur dhe e mprehtë e një vegle; lëfyt; majth për të gdhendur gurin e mullirit. I ra me qepin e kazmës. Ibrik me qep të gjatë.
✱Sin.: çok, kep.

QEP

QEP,~III m. sh. ~A, ~AT Plep. Dru qepi.

QEP

QEPI vep., ~A, ~UR kal. 1. Kap me pe, të shkuar në gjilpërë, anët e copave prej pëlhure, prej stofi, prej lëkure, një kopsë etj.; bëj rroba sipas masës; kund. shqep. Qep këmishën. Qep me dorë (me makinë). Qep me pe (me spango). Qepi një këmishë me porosi. Mësoj (di) të qep. Makinë për të qepur.
2. mjek. Bashkoj me pe, të shkuar në gjilpërë, dy buzët e një plage a të një të çare në trup. Qep plagën. Ia qepën buzën e çarë.
3. I lidh fletët e letrës a fashikujt e një libri së bashku me pe a me tel. Qep librin. Qep dokumentet.
4. fig. Mbyll fort. Qepe gojën! Duhet ta qepësh njëherë e përgjithmonë!
5. fig. Puthit fort, bashkoj e shtrëngoj fort. I qepi buzët. M'i qepi gjumi sytë (qepallat).
6. fig. Thur, shkruaj. Kishte qepur një poezi të bukur. Qepi një këngë të re për festival.
✱Sin.: zë, lidh, mbërthej, puq, përpuq, ildis, end, godit, bëj.
♦ *Pret e qep (dikush). I kanë qepur *arnën (dikujt). I qepi *buzët (dikush). E qepi (e kyçi, e mbylli, e mbërtheu) *gojën (dikush). Qep edhe pa *gjilpërë (dikush). Qep me pe të kalbur (dikush). Qep një *pëllëmbë e shqep një pash (dikush). Qep e shqep (dikush) e zvarrit shumë një punë, nuk e mbaron kurrë; as e kryen e as e lë; hiq e mos këput. *Vetë pret e vetë qep (dikush).

QEP

QEPII vep., ~A, ~UR bised. Kalis gurin e mullirit, kosën; gdhend anët e gurit, të drurit etj.

QEP

QEPIII vep., ~A, ~UR bised. Qëlloj, i bie, gjuaj. Ia qepi një turinjve.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë