Fjalori
QELBËS

QÉLBËS,~E mb. Që bie erë të keqe, që ka a lëshon erë të keqe. Bar qelbës. Drurët qelbës. Rrush qelbës lloj rrushi i zi me erë të rëndë, rrush çilek.
✱Sin.: i qelbur, i qelbët, i kalbur.

QELBËS

QÉLBËS,~II m. sh. ~, ~IT zool. 1. Gjitar i egër sa një shqarth, me hundë të ngritur, me lëkurë në ngjyrë të çelur në pjesën e sipërme dhe të errët poshtë, që ha minj, pula etj. dhe që lëshon një erë të keqe për t’u mbrojtur nga egërsirat e tjera. Lëkura e qelbësit. Era e qelbësit. Qelbës këmbëzi. Qelbës laran.
2. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për lloje të ndryshme qelbësish ose të ngjashëm me këtë gjitar. Qelbësi evropian (lat. Mustela putorius) gjitar me një ngjyrë kafe në përgjithësi të errët dhe një maskë të errët në të gjithë fytyrën. Qelbës hundëderr (lat. Conepatus) morfeta hundëderr. Qelbës me kaçule (lat. Mephitis macroura) morfeta me kapuç. Qelbës me vija (lat. Mephitis mephitis) morfeta me shirita. Qelbës siberian. Qelbës afrikan.

QELBËS

QÉLBËS,~III m. sh. ~, ~IT bot. Shkurre me gjethe heshtore me erë të rëndë dhe me lule të verdha, që lidhin bishtajë; karthë e egër, rrunjë. Farat e qelbësit.

QELBËS

QÉLBËS,~IIII m. sh. ~, ~IT fig. Ai që është i ndyrë; qelbanik. E qelbi qelbësi me atë sjellje të tmerrshme.
✱Sin.: ndyracak, qelbac.

Rezultate të ngjashme

QELBËSE

QÉLBËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET fig. Ajo që është e ndyrë; qelbanike. Me fjalët e qelbëses nuk u mor. ✱Sin.: ndyracake, qelbace.

Shfaq përkufizimin e plotë →
QELBËSIM

QELBËSÍM,~I m. Veprimi kur qelb a qelbem. Ky ilaç parandalon qelbësimin e trupit. ✱Sin.: qelbje, kundërmim, ndotje.

Shfaq përkufizimin e plotë →
QELBËSIRË

QELBËSÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Diçka që të qelb, shumë e ndyrë ose e prishur dhe që bie erë të keqe; njeri me vese të ulëta, njeri qelbanik. Nuk hahet kjo qelbësirë. Erë qelbësire…

Shfaq përkufizimin e plotë →
QELBËSOHEM

►QELBËS/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. Fëlliqem ose prishem sa mbaj erë të keqe; qelbem. Qelbësohem nga koka te këmba. ✱Sin.: ndotem, kundërmohem, fëlliqem.

Shfaq përkufizimin e plotë →
QELBËSOJ

QELBËS/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. E bëj të prishet ose e fëlliq sa mban erë të keqe, e bëj të qelbët; qelb. E qelbësoi të tërin.✱Sin.: ndot, kundërmoj, fëlliq.

Shfaq përkufizimin e plotë →
QELBËSUAR

QELBËSÚAR (i, e) mb. I qelbur. Këmbë e qelbësuar. ✱Sin.: i ndotur, i qelbët.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë