Fjalori
QASË
QASË

QÁS/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT Pjesë e lumit ku ujërat rrjedhin qetë. E hodhi rrjetënqasë.

QASE

QÁS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET [QASÉ,~JA f. sh. ~, ~TË] 1. Masë drithi prej dyzet kilogramësh. Një qase grurë.
2. Enamerr këtë sasi. E mbushi qasen.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: QAS
QAS

QASI vep., ~A, ~UR kal., bised. 1. edhe fig. E sjellpranë, afroj; kund. largoj. Qas karrigen.
2. E pranoj brenda dikë, e lë të hyjështëpi a diku tjetër, e futderë, e pres, pranoj, lejoj, pëlqej. Nuk e qasiderë. - Mos e qas më në shtëpi! S’ia qas stomaku. O engjëll, që t’u qasa pranë (poet.).
3. v. III Pranon, duron; pëlqen. S’ma qas stomaku.
Sin.: afroj, pranoj, lejoj, pëlqej, tumir, begenis, miratoj.

QAS

QASII vep., ~A, ~UR kal., krahin. E largoj dikë a diçka; e shtyj tutje diçka. kund. afroj. I qasën gurët. E qasëm gardhin nga muri.
Sin.: largoj, dëboj, shporr, shmang.


Rezultate të ngjashme

QÁSËT (i, e) mb. 1. Që është në një cep të futur ose në thellësi të një vendi; i humbur. Shtëpi e qasët. 2. fig. Që ndodhet diku mënjanë, i fshehur, i mënjanuar. Vend i qasët.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.