Fjalori
QAFËTRASHË

QAFËTRÁSHË mb. 1. Që e ka qafën të trashë (për njerëzit e për kafshët); kund. qafëhollë. Burrë qafëtrashë. Dem qafëtrashë.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: qafëderr, qafëcungal, zverktrashë, i shëndoshë, i ngjallur, i majmë.

QAFËTRASHË

QAFËTRÁSH/Ë,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. keq. Ai që e ka qafën të trashë a të shëndoshë (për njerëzit e për kafshët). Ia dha gazit qafëtrashi.
2. euf. Ujk. Vranë dy qafëtrashë.
3. fig. I pasur, i ngopur me pasuri. Qafëtrashi tallet me qyqarin.
✱Sin.: qafëderr, i majmur, i majmë, i shëndoshë, i pasur.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë