Fjalori
PYKAT

PYKÁT vep., ~A, ~UR fig., kal. Ngatërroj, fut spica.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: PYKË
PYKË

PÝK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Copë prej druri a metali, e ngushtë dhe e mprehtë nga njëra anë, që futetplasën e një trungu dhe goditet nga sipër për ta çarëlehtë. Pykë druri (hekuri). I ra pykës. E çau me pykë. S’luan lisi me fjalë, po do pykë e do sharrë. (fj. u.).
2. usht. Pjesë trupash që ka çarë forcat e armikut dhe ka hyrëthellësi të pozicioneve të tij.
3. fig. Grindje e përçarje. Fuste pyka.
4. fig., mospërf. Njeri shumë i trashë nga mendja; ai që s’ka mësuar fare; kërcu, gdhe. Iku pyka pa mbaruar takimi.
5. si mb. është i trashë nga mendja; kokëtrashë, budalla. Ishte pykë fare.
Sin.: sfinë, fit, grindje, përçarje, gdhe, çarës, pykëzim, grindje, sherr, përçarje, i trashë, i metë, dërrasë.
E ka bërë bishtin pykë (dikush) i është rritur mendja shumë, kujton se mundhahet me këdo; i duket vetja trim, e mbivlerëson veten; e mban bishtin përpjetë; i është rritur mendja (dikujt); vret (rreh) lart; e mban hundën përpjetë. Bie pykë jam në një gjendjevështirë, nga e cila nuk dal dot; zihem ngushtë. Çaj *dërrasa pa pykë. E kanë çuarpyka (dikë) i bëjnë lëvdatatepruara; e bëjnëmburret e t’i pëlqejë vetja; bëjnë që ta ndiejë veten mbitjerët; e ngreqiell; ia rrit mendjen (dikujt); ia ngre kryet2 (dikujt); i thur (i këndon) himne (dikujt); i thur ditirambe (dikujt) iron. Fut pyka (dikush) përpiqetpërçajë e të vërëgrindje dy vetë, duke i nxitur kundër njëri-tjetrit a duke shpifur; fut fite; fut kunja; fut spica. Futet (hyn) si pykë (dikush) ndërhyn atje ku nuk duhet, përzihet edhe aty ku nuk i takon; fut hundët (hundën). S’ha (s’merr) pykë (dikush) nuk i pranon fare këshillat dhe qortimet, nuk merr vesh sado t’i flasësh, nuk ndreqet, nuk thith; nuk ha shqip; s’ha të gdhendur; e ka kokën gdhe; nuk i hiqet asnjë ashkël (dikujt); s’lidhet as për bisht e as për krye. E la pykë (dikë) e vrau, e la në vend me një të goditur; e la top (në vend). Ka mbetur pykë në lis (dikush) është shumë ngushtë, nuk di nga t’ia mbajë, e ndien veten shumë keq, është në një gjendjerëndë, ka shumë halle e kokëçarje; ka bjeshkën në shpinë; i mbeti (iu var) samari nën bark (dikujt). Pykëdiell. 1. Njeri shumë i varfër; kripëdiell; është (ka mbetur) trokë (dikush). 2. Dikush që nuk di a nuk merr vesh fare; njeri fare i paditur dhe jo i zgjuar, pykë, gdhe; tapë topi. Pykë nga mendja budalla, që nuk kupton a që nuk mëson dot, i trashë, gdhe; i trashë nga mendja (nga trutë, nga koka); rrotë nga mendja përb.; rrip nga mendja përb.; rrotë mulliri tall. Rrëzon *lisin për dy pyka (dikush). Shkojnë *mykë e pykë. E vuripyka (dikë) shih e vurilojë (dikë).

PYKË

PÝKË ndajf. 1. Pa mundurlëviz.
2. keq. Ngushtë, keq. gjithëtjerët mbetën pykë.


Rezultate të ngjashme

PYKATÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT fig. Ngatërrestar, spicëtar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PYKÁJK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT fig. Pykane.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PYKÁL,~E mb. 1. Ngatërrestar, spicëtar, pykatar.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PYKALÁN,~E mb., fig. Pykatar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PYKALÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që nuk ha pyka; ai që është i trashë a i pagdhendur.2. Njeri i zoti e që çan përpara.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PYKALÓR,~E mb., gjuh. Që bëhet me pykë, që ka formën e një pyke. Shkrim pykalor.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PYKÁN,~E mb., edhe si em., fig. 1. Që nuk ha pyka; i trashë, i pagdhendur. 2. I aftë, i zoti, i fortë (zakonisht për burrat). Njeri pykan.Sin.: i trashë, i pagdhendur, i aftë, i z…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PÝKAS ndajf., fig. Thumbueshëm. E gjithë darka shkoi pykas.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PYKÁÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Pykë e madhe dhe e fortë.2. fig., bised. Ai që çan përpara me këmbëngulje. Pykaç i zoti. 3. si mb. Sipas kuptimit 2 të emrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.