Fjalori
PUTHË

PÚTH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vendi ku takohen a ngjiten dërrasa etj.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: PUTH
PUTH

PUTH vep., ~A, ~UR kal. 1. Prek e thith lehtë me buzë zakonishtmbyllura dikëbuzë, në faqe, në ballë etj. në shenjë dashurie a nderimi, kur e takoj, pas një ndarjejegjatë etj.; prek me buzë diçkashenjë adhurimi. Puthi fëmijën (nënën, babanë). E puthibuzë (në faqe, në gushë, në ballë). I puthi dorën. Puth flamurin. Puthi tokën amtare. Puthje e thellë.
2. bised. (zakon. me pjesëzat mohuese nuk, s’) Nuk kam më të drejtë, mundësi a forcë për të vajtur diku a për të bërë diçka. Nuk puth më në atë shtëpi (në atë derë, në atë punë).
3. vet. v. III Prek lehtë diçka, takon lehtë e pa zhurmë. Valët puthin bregun.
4. fig., vet. v. III Ndriçon pak, fillonndriçojë; kap, zë. Dielli puthi majat e maleve. Nuk e puth drita e diellit.
5. Puthit, puq. I puthën dërrasat.
6. euf. Kryej marrëdhënie seksuale me dikë.
Sin.: prek, zë, puthit, puq, takoj, kap.
Nga një *anëputh e nga tjetrakafshon (dikush) keq. I puth (i lëpin) *çizmet (dikujt) përb. I puth *dorën (dikujt) keq. puth *dorën! I puth *gjunjët (dikujt) keq. Puthi *gjunjët (dikush). Do të të puthë e të kafshon (dikush) do të të ndihmojë e të bën dëm, do të të bëjë mirë e padashurbën keq; s’di të bëjë mirë. I puth (i lëpin) *këmbët (dikujt) keq. Puthi *kryqin (dikush) iron. I puth *pëqirin (dikujt) keq. Puthe *pragun! iron. I puth *prehrin (dikujt) keq. I puth *tabanin (dikujt) vjet. E bëriputhë *tokën (dikush). Puth *tokën (truallin) (dikush). E puth dhe e vë në *ballë (diçka).


Rezultate të ngjashme

PUTH vep., ~A, ~UR kal. 1. Prek e thith lehtë me buzë zakonisht të mbyllura dikë në buzë, në faqe, në ballë etj. në shenjë dashurie a nderimi, kur e takoj, pas një ndarjeje të gjat…

Shfaq përkufizimin e plotë →

►PÚTH/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Puth dikë dhe ai më puth njëkohësisht. U puthën buzë më buzë. U puthën kur u takuan (kur u ndanë). 2. vetv., vet. v. III Takohet, çiket me diç…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PUTHÍT vep., ~A, ~UR kal. 1. Takoj e puq plotësisht dy sende a dy faqe të tyre pa lënë asnjë hapësirë ndërmjet tyre; puq. Puthiti dërrasat e derës. Puthiti mirë gishtat. 2. fig., b…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PÚTHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur puth ose kur puthem. Puthja e fëmijës. Puthja e dorës.2. Rezultati kur puth ose kur puthem. I kujtoheshin puthjet e përkëdheljet e nënës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PUTHÓS vep., ~A, ~UR kal. Puthit, mbyll mirë, përputh.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PÚTHTAS ndajf. Puthitur, puthitshëm, ngjitur, ngjitas.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PUTHTÍM,~I m. 1. Veprimi kur puthtoj diçka ose kur puthtohem. 2. Puthitje, puqje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PÚTHUR (i, e) mb. 1. Që është puthur. Vajzë e puthur. 2. let. Që rimojnë dy e nga dy njëri pas tjetrit (për vargjet në strofa). Rimë e puthur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PÚTHUR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Puthje. E puthur e zjarrtë. E mbuloi me të puthura.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PÚTHUR,~IT (të) as. Puthje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.