Fjalori
PURTEKË

PURTÉK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Thupër e hollë dhe e drejtëpërdoret për të thurur një gardh, një lesë etj. Purtekanjoma. Purtekë thane (shelgu). Purtekat e gardhit. Preu ca purteka.
2. Shkop i gjatë e i drejtëpërdoret për të shkundur arrat, bajamet, ullinjtë etj. Purteka e ullinjve. I vuri një purtekë.
3. Shufër prej metali a prej diçkaje tjetër. Purtekë bakri (hekuri).
4. krahin. Shtizë për të thurur çorape, triko etj.
5. bised. Goditje me thupër. I dha ca purteka këmbëve. Bjeri nja dy purteka!
6. edhe si mb., fig., keq. Ai që i rri mbrapa dikujt për të përfituar prej tij; njeribëhet urë për të tjerët.
Sin.: thupër, cupil, fregull, shtagë, fushtagë, furatë, hozheg, bosti, matinë, shtizë, purtekëz, dredhë, fshikull, shkop, kalore, shufër, dajak, rrahje.
Dy (tre, shtatë, dhjetë) *hunj e një purtekë. Nuk mban kali purtekë iron. thuhet për dikë që nuk pranon asnjë qortim a kritikë; s’mban pluhur mbi vesh. Pret (prish) tre *lisa për një purtekë (dikush).


Rezultate të ngjashme

PURTEKËGJÁTË mb. Që trajton keq dikë; që ushtron dhunë ndaj dikujt; dorëgjatë. Njerkë purtekëgjatë.Sin.: dorëgjatë, shpirtkatran, shpirtzi, zemërzi, egërsirë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PURTÉKËZ,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Purtekë e vogël. Purtekëz shelgu. Mbante në dorë një purtekëz. 2. mjek. Mikrob që ka trajtë të zgjatur si shkop. Purtekëza e dizenterisë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PURTÉK vep., ~A, ~UR kal. 1. E lëkund sa andej këtej si purtekë. I purteku era degët e shelgut.2. E rrah me purtekë.Sin.: dredh, lëkund, tund, tremb.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►PURTÉK/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Lëkundem sa andej këtej; dridhem si një purtekë. Purtekeshin degët (shtyllat).2. fig., vetv. Dridhem nga frika etj., dridhmohem. Purtekem ku…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PURTÉKJ/E,~A f. Veprim kur purtek ose kur purtekem.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►PURTEK/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR pës. e PURTEKÓJ.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PURTEK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Qëlloj a godas dikë me purtekë; purtek.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PURTEKÚAR (i, e) mb. Që është purtekur, i rrahur me purtekë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PURTÉKUR (i, e) mb. I rrahur me purtekë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.