Fjalori
PUNËPASTËR

PUNËPÁST/ËR,~RI m. sh. ~ËR, ~RIT Ai që bën punëpastër, që e bën punënmirë e të qëruar.


Rezultate të ngjashme

PUNËPABÚKUR mb. Punëpamirë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PUNËPÁBË́RË mb., edhe si em. Punëpambaruar, punëpabitisur. Llafemadhi – punëpabëri. (fj. u.). Gojëpambylluri – punëpabëri. (fj. u.).

Shfaq përkufizimin e plotë →

PUNËPADÚKUR mb. Që nuk i duket puna, që nuk i ka duk puna. Grua punëpadukur.Sin.: punëthatë, duartharë, pabrumë, i pabereqet, i pabukë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PUNËPADÚKUR,~I m. sh. ~, ~IT Ai, të cilit nuk i duket puna, ai të cilit nuk i ka duk puna.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PUNËPADÚKUR,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo, së cilës nuk i duket puna, ajo së cilës nuk i ka duk puna.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PUNËPÁK mb. Që bën pak punë a që punon pak; punëpambaruar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PUNËPAKRÝER mb. Punëpambaruar; kund. punëkryer.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PUNËPAMÍRË mb. Që bën punë të pamirë, që nuk bën punë të mirë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PUNËPAPÚNË mb., edhe si em. Ngatërrestar. Na mbeti nëpër këmbë punëpapuni.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PUNËPÁQË mb. Punëpastër. Zonjë punëpaqë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.