Fjalori
PULITH

PULÍTH,~II m. sh. ~A, ~AT 1. bot. (lat. Senecio vulgaris) Bimë barishtore e egër dhe e helmët, me luleverdha e të grumbulluaratufë, që rritet zakonishttokalëna djerr dhepërdoretmjekësi; bari i gardalinave, bari i lebrës, cingulli.
2. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për disa lloje pulithash: Pulithi i artë (lat. Senecio aureus, Packera aurea). Pulithi i bardhë (lat. Senecio cacaliaster). Pulithi i malit (lat. Senecio sylvaticus). Pulithi i pyllit (lat. Senecio nemorensis). Pulithi i shkurtër (lat. Baccharis pilularis, Baccharis consanguinea). Pulithi shkurror (lat. Baccharis halinifolia). Pulithi veshtullor (lat. Senecio viscosus). Pulithi thupror (lat. Baccharis viminea, Baccharis glulinosa, Baccharis salicifolia). Pulithi ujor (lat. Senecio aquaticus).

PULITH

PULÍTH,~III m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Thërija e morritpulave; morr pule. Ishte sa një pulith ishte shumë i vogël.
2. fig. Njeri tinëzar; mistrec. Tregoja vendin atij pulithit!
3. fig. Njeri shpirtvogël; njeri shpirtngushtë
4. si mb. Sipas kuptimit 3 të emrit.
Sin.: thërijë, morr, cingull, tinëzar, mistrec, pulis, dinak.

PULITH

PULÍTH,~IIII m. sh. ~Ë, ~ËT Fik i bardhë e kokërrvogël, me bishtgjatë, që piqet vonë; cingull.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.