Fjalori
PROZHMIM

PROZHMÍM,~I m. sh. ~E, ~ET krahin. 1. Veprimi kur prozhmoj ose kur prozhmohem.
2. Fjalëkëqijathuhen prapa shpine për dikë, përgojim. Nuk duroheshin ato prozhmime.
Sin.: përgojim, shpifje, thashetheme, qortim, ulje.


Rezultate të ngjashme

PROZHMÁR/E,~JA f. Përgojues, përfolës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►PROZHM/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR krahin., pës. e PROZHMÓJ.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PROZHM/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR krahin., kal. 1. Flas keq për dikë pas shpine, e marr nëpër gojë, e përgojoj; i nxjerr nam të keq dikujt, shpif për të. 2. E qortoj dikë për diçka. E pro…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PROZHMÚAR (i, e) mb. I përgojuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PROZHMÚES,~E mb., krahin. Që flet keq për të tjerët, që përgojon; shpifës. Fjalë prozhmuese.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.