Fjalori
PRIFT

PRIFT,~II m. sh. ~ËRÍNJ, ~ËRÍNJTË 1. Titulli fetar më i thjeshtëkishën e krishterë. U (doli) prift. Prift fshati.
2. Ai që mban këtë titull dhe kryen shërbesat e zakonshme fetare. Prift katolik (ortodoks).
3. hist. Ai që kryente shërbesat fetare në një tempull (në kohën e lashtë), faltar.
4. let. Mbret, plak.
Sin.: pop, uratar, uratë, faltar, atë, shërbesëtar, famullitar, rrëfyes, ikonom, mbret, plak.
E bën priftin (dhespotin, hoxhën) me *barrë (dikush) tall. E bëri si prifti hostenin (dikush) keq. në vend që të ndreqte diçka, e prishi fare. Dje *hoxhë e sot prift tall. I duket prifti *gomar (dikujt) tall. foltë (të këndoftë) prifti! mallk. vdeksh!; foltë (të këndoftë) hoxha!; ta thëntë prifti (hoxha) në vesh! Gjeti *shtëpinë e priftit (dikush) iron. këndoftë prifti *trisainë! mallk. tall. Kërcen prifti nga belaja tall. thuhet kur dikush është i detyruarbëjë diçka nga e keqja, ngaqë s’ka se si të veprojë ndryshe; qesh (kërcen) prush. Në *kishën e vogël fle një prift i madh. Ngrihu priftulet hoxha! iron. përdoret kur ia heqin një të drejtë njërit dhe ia japin një tjetriështë njësoj me të, pa ndonjë arsyeshëndoshë e pa dobi për punën. Prift pa norije tall. njeri pa pushtet, ai që nuk ka fuqinë a të drejtën që i takon. Sa prifti sorrën shumë shtrenjtë; sa frëngu pulën. Ta thëntë prifti (hoxha) në *vesh (rrëzë veshit)! mallk. Të vë prift e të rruan mjekrën (dikush) të ngarkon vetë për një punë a për një detyrë dhe pastaj nuk të pyet a nuk të përfill ose s’të lë ta mbarosh atë punë; ta beson një detyrë e pastaj nuk të dëgjon; të vë plak e të rruan mjekrën.

PRIFT

PRIFT,~III m. sh. ~ËRÍNJ, ~ËRÍNJTË 1. ndërt. Baballëk.
2. Varëse rrobash, dervish.


Rezultate të ngjashme

PRIFTËRÉSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. E shoqja e priftit. 2. hist. Grua ose vajzë që kryente shërbesat fetare në një tempull (në botën e lashtë).

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRIFTËRÍ,~A f. 1. Veprimtaria e priftit. Ushtron priftërinë. 2. përmb. Tërësia e priftërinjve, priftërinjtë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRIFTËRÍM,~I m. Veprimi kur priftëroj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRIFTËRÍSHT ndajf. Si vepron dhe si i ka hije një prifti.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRIFTËR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. Bëj punën e priftit, shërbej si prift. Priftëroi gjatë. Priftëron në dy kisha të fshatit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRIFTËRÓR,~E mb. 1. Që ka të bëjë me priftin ose me priftërinë, që i përket priftit ose priftërisë, i priftit ose i priftërisë. Rregullat priftërore. Rrobat priftërore.2. Që përgat…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.