Fjalori
PRESHTË

PRÉSHTË (i, e) mb. ngjyrëpreshit, i blertë. Bimëpreshta. Ngjyrë e preshtë. Kalëpreshtë nuk ka. (fj. u.) një gjë e tillë as që mundjetë, është diçka e pamundur.
Sin.: i gjelbër, i blertë, blerosh, jeshil.

PRESHTË

PRÉSHT/Ë,~A f., bot. (lat. Genista sagittalis) Bimë barishtore shumëvjeçare gjetherënëse me luleverdha tufore, kërcejt e së cilës përdoren si fshesë për të fshirë, fshesë; bari i draprit.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: PRESH
PRESH

PRESH,~I m. sh. ~, ~TË bot. 1. (lat. Allium porrum) Perime e ngjashme me qepën, me kërcellgjatë e fletë-fletë, me gjethe të lugëta e të gjata si shpatë, që mbilletkopshte e ara dhe përdoret për ushqim. Farë (gjethe) preshi. Ngjyrë preshi ngjyrë e gjelbër e hapur. Byrek me presh. Mish (tavë) me presh. Mbjell presh. Lule preshi (bot.) bimë barishtore zbukuruese, me kërcelllartë, me gjethegjata, të ngushta e me majë si shpatë, që nxjerr luleformë vile, zakonishtbardha, të trëndafilta ose të purpurta; shpatëz. S’jepet kalaja për presh. (fj. u.).
2. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për disa lloje preshi: Presh i egër (lat. Muscari comosum) bimë barishtore shumëvjeçare, me kërcellshkurtër e me gjethe si të preshit, që rritet zakonisht nëpër lëndina fushore. Presh gomari (lat. Leucojum aestivum) Bimë barishtore shumëvjeçare, me gjethegjata e lulebardhaformë vile, që mbillet për zbukurim ose për vlerat mjekësore. Presh gjarpri presh i egër.
Sin.: pras, bathër, bathore, badër.
Bën hesap me *gjethepreshit (të prasit) (dikush) përb. Me *duarpresh. E kam preshkopsht (dikë) iron. shih e kam lakrakopsht (dikë) iron. E la preshdiell (dikë) e la pa gjë fare, ia morigjitha, i zhvati gjithçka; e la lakuriq; e la gisht; e la kalli. *Mish me presh e presh me mish. Me preshdorë çastin kur po vidhte ose po bënte diçkakeqe; në faj; me duarpresh; e zuri (e kapi) ndër lakra (dikë). Preshkosh e farë ndarë iron. pa lidhje gjaku, që nuk janë farefis, pa asnjë lidhje afrie; as fare e as fis, as degë e as lis; farëarë e preshkosh iron.; është (bie) shtatë hostenë e një në majë (me dikë). Presh mashkull keq. djalë i pamartuar, i vetmuar, që nuk ka shoqëri me askënd; njeri pa njeri; hu pa thupra mospërf.; si balojaverigë keq. Si presh i zier shumë i lodhur, i rraskapitur, i dërrmuar; i shkelurdërstilë; bollë e vrarë; i rënkojnë eshtrat e trupit (dikujt). Është rritur me *bishta preshi (dikush).


Rezultate të ngjashme

PRESHTÍM,~I m. Gjelbërim, blerim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRESHT/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR jokal., vet. v. III Gjelbëron, bleron, jeshilon.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRESHTÚAR (i, e) mb. I gjelbëruar, i bleruar, i jeshiluar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.