Fjalori
PRESH

PRESH,~I m. sh. ~, ~TË bot. 1. (lat. Allium porrum) Perime e ngjashme me qepën, me kërcellgjatë e fletë-fletë, me gjethe të lugëta e të gjata si shpatë, që mbilletkopshte e ara dhe përdoret për ushqim. Farë (gjethe) preshi. Ngjyrë preshi ngjyrë e gjelbër e hapur. Byrek me presh. Mish (tavë) me presh. Mbjell presh. Lule preshi (bot.) bimë barishtore zbukuruese, me kërcelllartë, me gjethegjata, të ngushta e me majë si shpatë, që nxjerr luleformë vile, zakonishtbardha, të trëndafilta ose të purpurta; shpatëz. S’jepet kalaja për presh. (fj. u.).
2. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për disa lloje preshi: Presh i egër (lat. Muscari comosum) bimë barishtore shumëvjeçare, me kërcellshkurtër e me gjethe si të preshit, që rritet zakonisht nëpër lëndina fushore. Presh gomari (lat. Leucojum aestivum) Bimë barishtore shumëvjeçare, me gjethegjata e lulebardhaformë vile, që mbillet për zbukurim ose për vlerat mjekësore. Presh gjarpri presh i egër.
Sin.: pras, bathër, bathore, badër.
Bën hesap me *gjethepreshit (të prasit) (dikush) përb. Me *duarpresh. E kam preshkopsht (dikë) iron. shih e kam lakrakopsht (dikë) iron. E la preshdiell (dikë) e la pa gjë fare, ia morigjitha, i zhvati gjithçka; e la lakuriq; e la gisht; e la kalli. *Mish me presh e presh me mish. Me preshdorë çastin kur po vidhte ose po bënte diçkakeqe; në faj; me duarpresh; e zuri (e kapi) ndër lakra (dikë). Preshkosh e farë ndarë iron. pa lidhje gjaku, që nuk janë farefis, pa asnjë lidhje afrie; as fare e as fis, as degë e as lis; farëarë e preshkosh iron.; është (bie) shtatë hostenë e një në majë (me dikë). Presh mashkull keq. djalë i pamartuar, i vetmuar, që nuk ka shoqëri me askënd; njeri pa njeri; hu pa thupra mospërf.; si balojaverigë keq. Si presh i zier shumë i lodhur, i rraskapitur, i dërrmuar; i shkelurdërstilë; bollë e vrarë; i rënkojnë eshtrat e trupit (dikujt). Është rritur me *bishta preshi (dikush).


Rezultate të ngjashme

PRE/SI vep., ~VA, ~RË 1. kal. Heq një pjesë nga e tëra me një përdorëse a mjet të mprehtë (me thikë, me gërshërë, me sëpatë etj.). Ia preu kokën pulës (qengjit). Me ia pre kryet i …

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRESII vep., PRÍTA, PRÍTUR 1. kal., edhe jokal. Rri në një vend për një kohë derisa të vijë dikush, të ndodhë diçka, të mbarojë një punë etj. Pres autobusin (tragetin, trenin, taks…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRESÍM,~I m. sh. ~E, ~ET libr. Veprimi kur presoj ose kur presohet diçka. Presimi i ullirit (i rrushit, i djathit). Presim i tallashit (i mbeturinave) për djegie. Presim me avull. …

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRÉSJ/E,~AI f. sh. ~E, ~ET 1. bot. Bimë barishtore shumëvjeçare kënetore gjithnjë e gjelbër, me kërcell të drejtë, me gjethe të ngushta si të preshit, me anë të mprehta e të dhëmbë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRÉSJ/E,~AII f. sh. ~E, ~ET vjet. Vrasje mizore me thikë a me sëpatë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRÉSJ/E,~AIII f. sh. ~E, ~ET gjuh. Shenjë pikësimi (,) që tregon një pushim të shkurtër dhe ndan një fjalë, një grup fjalësh ose një a më shumë fjali. Përdorimi i presjes. Vë presj…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRÉSK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Pikë uji, cirkë.2. Pritë për ujin.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRÉS/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Pjesa e metaltë e briskut, e thikës, e shpatës etj. pa dorezën; ana e mprehtë e thikës, e sëpatës a e një mjeti tjetër prerës, pjesa që pret, teh. Pres…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRÉS/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT tek. Makinë e posaçme që shërben për të përpunuar diçka ose për t’i dhënë formë me anë të shtypjes. Presë horizontale. Presë mekanike (hidraulike). E fut…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRÉS/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT Dorëza e mëngëve të linjave, zakonisht e qëndisur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.