Fjalori
PREJARDHUR

PREJÁRDHUR (i, e) mb. 1. vjen a përftohet nga diçka tjetër, që ka lindur nga një gjë tjetër; që e ka fillimin, burimin a zanafillën diku, që nuk është i parë.
2. gjuh. është formuar me anë ndajshtesash fjalëformuese duke kaluar nga një pjesë ligjërate në një pjesë tjetër. Fjalë e prejardhur. Emra (mbiemra) të prejardhur.
Sin.: i përftuar, ndajshtesor.


Rezultate të ngjashme

PREJÁRDHJ/E,~A f. 1. Lindja dhe formimi i diçkaje, fillimi i diçkaje, zanafillë, origjinë. Prejardhja e botës bimore (shtazore). Prejardhja e ilirëve (e shqiptarëve). Prejardhja il…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PREJARDHSHMËRÍ,~A f. 1. Të qenët i prejardhshëm; vetia e diçkaje që është e prejardhshme.2. Prejardhje. Ishte me prejardhshmëri nga një familje kontësh.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PREJÁRDHSH/ËM (i), ~ME (e) mb. I prejardhur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PREJÁRDHËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që ka të bëjë me prejardhjen a me origjinën.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PREJÁRDHËS,~E mb. Që ka të bëjë me prejardhjen, që i përket prejardhjes, i prejardhjes. Vend prejardhës. Klasa prejardhëse. Gjuhë prejardhëse gjuhë e prindërve, gjuhë amtare.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PREJÁRDHËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që ka të bëjë me prejardhjen a me origjinën.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.