Fjalori
PRARUES

PRARÚES,~I m. sh. ~, ~IT Ai që punon si arpunues, ai që praron me ar një unazë, një medalje etj.

PRARUES

PRARÚES,~E mb. 1. punon si arpunues, që praron me ar një unazë, një medalje etj. Mjeshtër pranues.
2. Që praron, që bënshkëlqejë diçka si ar. Rrezet praruesediellit.
3. fig. ndrit nga gëzimi. Me fytyrë praruese.


Rezultate të ngjashme

PRARÚESHËM ndajf. Si i larë në ar. Dritat vezullojnë prarueshëm mbi liqen.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRARÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që mund të prarohet. Bizhuteri të prarueshme. 2. I praruar. Liqeni i prarueshëm na ftonte buzë tij.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.