Fjalori
PRAPA
PRAPA

PRÁPA ndajf. 1. Në një vend ose në një farë largësie nga ana e shpinësdikujt a të diçkaje; pas; kund. përpara. Rri prapa. Është prapa. Mbeti prapa. Të tjerët janë prapa. I vuri duart prapa. Ky shibie, ka edhe diell prapa. (fj. u.).
2.drejtimkundërt me lëvizjen që ka bërë dikush a diçkaparë; në drejtimanëspasmedikujt a të diçkaje; në drejtimvendit ku ishte, mbrapsht; pas; kund. përpara. U kthye (u tërhoq) prapa. Lëvizte sa para e prapa. Ktheu kokën prapa. Bëri dy hapa prapa. E ktheu veturën prapa. Ujirrjedh, nuk kthehet prapa. (fj. u.).
3.faqen nga ana e shpinësdikujt a të diçkaje, në anën e pasme; kund. përpara. Fustan me kopsa prapa. Fletë e shkruar prapa. Ishte nxirë prapa.
4. Me të, pas tij; më vete, pas vetes; si shoqërues. Iu vu prapa. E ndoqi prapa. Mori dy veta prapa. S’e donte prapa.
5. Jo në kohënduhetshënojë në të vërtetë, por duke ngelur (për orën); kund. përpara. Ora është (mbeti) prapa. E ka prapa orën. Shkon prapapunë.
6. Pas vdekjes, pas vetes, pas. La pesë djem prapa. S’la gjë prapa.
7. fig. Në një gjendje më të prapambetur, më pas se të tjerët a në krahasim me atë që duhet, më keq se të tjerët, në fund, pas; në një shkallë më të ulëtkrahasim me të tjerët a me një periudhë kohe; kund. përpara. Është prapa me detyrën (me planin). Qëndron shumë prapa nga shokët. Mbeti prapa.
8. Këtej e tutje; pastaj, më vonë; pas. Disa ditëprapa. Të mos kemi fjalë prapa! Do të të dalë mirëprapa. Nga ajo ditë e prapa ai s’u pa më.
9. Në një kohë më të hershme, në të kaluarën, më parë. Prapa, shumë prapa, në kohët e lashta...
Sin.: mbrapa, mbas, pas, përmbrapa, përmbas, mbrapsht, prapthi, praptas, prapazi, së praptazi, dalë, ith, pastaj, shul, pupa.
Bëj *hapa (një hap) prapa. Ka bërë prapa (dikush). 1. Është penduar për diçka, u tërhoq, pranoi gabimin; ndryshoi qëndrimin e tij të mëparshëm. 2. Ka pasur dështimepunë, është në një shkallë më të ulët nga ç’ishte; kund. ka bërë (ka çarë) përpara. I ra *mendjes (prapa) (dikush). I bie prapa (*pas) (dikujt a diçkaje). I bie vetes prapa (dikush) kujdeset shumë për veten. *Dardha e ka bishtin prapa. (fj. u.) Kthej *kokën (kryet) prapa. Nuk kthehet prapa (dikush) është i vendosurrrugën e tij, nuk tërhiqet; është këmbëngulësqëllimin e vet, nuk thyhet. Iu kthye qafa prapa (dikujt) përb. shih e drodhi (e përdrodhi) qafën (dikush) përb. E lë prapa (pas). 1. (dikë). Ia kaloj në një punë, në vlera etj.; ecipërpara se ai, përparojshpejt; e lë në bisht; e lë në baltë. 2. (diçka). E harroj, nuk e përmend më, e kapërcej. E merr prapa. 1. (dikë). E ndjek në një punë a në një veprimtari; i shkon (i vete) prapa (pas) (dikujt). 2. (diçka). E tërheq (një fjalë, një mendim etj.). E mbaj kokën prapa e kujtoj vendlindjen përherë edhe pse jam larguarvend tjetër, nuk e harroj asnjëherë nga e kam prejardhjen. Mbeti prapa (pas) (dikush) nuk ka përparuar njësoj me të tjerët; nuk është në atë shkallëduhet, është i prapambetur. I ngrihet (i çohet) *pluhuri prapa (dikujt). Shikon prapa (pas) (dikush). 1. Nuk e harronkaluarën, nuk harron ç’ka qenë, nga ka dalë; shikon edhetjerët që nuk janë aq mirë sa ai. 2. Merret me të kaluarën e ka ngecurvend, nuk synonzhvillohet e të përparojë; kund. shikon përpara. shkel *hijen (prapa) (dikush). Nuk ia shkel (dot) *hijen (prapa) (dikujt). shkoi (më vajti) barku prapa. 1. shih m’u ngjit barku pas shpine (me kurrizin). 2. Më erdhipështirë, m’u përzie. I shkon (i vete) prapa (pas) (dikujt) e ndjek dikëmendime e në sjellje, bën si ai; e merr prapa (dikë). vajti (më shkoi) gjuha prapa u lodhafoluri duke e përsëritur diçka shumë herë ose duke i folur vazhdimisht dikujt; më ra gjuha përtokë; më vajti (më shkoi) goja te veshi (prapa veshit); më zuri gjuha (goja) lesh. Iu vu (iu qep) prapa (pas) (dikujt) e ndoqi, e gjurmoi.

PRAPA

PRÁPA parafj. Përdoret me një emër a përemërrasën rrjedhore për të treguar: 1. Njeriun, sendin etj., në anën e prapme të të cilit ndodhet dikush ose gjendet a bëhet diçka; pas; kund. përpara. Prapa meje. Prapa shtëpisë. Prapa mureve. Prapa aeroplanit. Prapa malit. I mblodhi gërshetat kurorë prapa kokës.
2. Njeriun, sendin etj. në anën e pasme të të cilit lëviz dikush a diçka ose që e shoqëron a e ndjek pas; kund. para. Prapa tij vinte i vëllai. Qeni shkonte prapazotit.
3. Një njeri, një vend etj., në krahasim me të cilin dikush ka mbetur pas në plotësimin e një pune a detyre ose në zhvillimin e përgjithshëm. Prapa gjithëtjerëve ishte ai.
4. Diçka, pas së cilës fshihet një gjë tjetër ose bashkë me të cilën nënkuptohet a shprehet diçka tjetër. Prapa kësaj fjale ka diçka.
Më ra prapa *kokës (diçka). E çoi prapa *botës (dikë). E ka bërë prapa *derës (diku) përçm. E dërgoi (e çoi) prapa *diellit (dikë). E hodhi prapa (pas) *krahëve (diçka). E hodhi prapa (pas) *shpinës (diçka). Është prapa *botës (prapa dynjasë) (dikush) përçm. E ka mendjen (i ka mendtë) prapa *kokës (dikush). Ka *sy edhe prapa kokës (dikush). E mban *gjuhën prapa dhëmbëve (ndër dhëmbë) (dikush). Punon prapa *gardhit (dikush). Ia punoi prapa *krahëve (dikujt). Punon prapa *perdes (dikush) keq. Punon prapa *skenës (dikush) libr. keq. Qëndron (vepron) prapa *shpinës (së dikujt) keq. Rri prapa *kopesë (dikush) keq. Vajti (shkoi) prapa *diellit (dikush). Prapa *diellitvejë! (dikush) mallk.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: PRAP
PRAP

PRAP vep., ~A, ~UR kal. Prapakthej, praps, prapësoj, zmbraps.


Rezultate të ngjashme

PRAPA- fjalëform. gjymtyra e parë e fjalëve të përbëra e të përngjitura, që u përgjigjet kuptimeve të ndajfoljeve prapa e pas (p.sh. prapaskenë, prapashtesë; i prapambetur; prapave…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRAPÁN,~E mb. 1. I praptë, i mbrapshtë. Njeri prapan. 2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRAP vep., ~A, ~UR kal. Prapakthej, praps, prapësoj, zmbraps.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRÁPI (së) ndajf. Së prapthi, mbrapsht. E ktheu së prapi. E veshi së prapi. E ka nxjerrë kokën së prapi (dikush) është ters, është fëmijë i prapë, bën rrëmujë; s’lë dy gurë bashkë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRAPS vep., ~A, ~UR kal. Prapësoj, zmbraps. Praps ushtrinë armike. Praps kalin.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRÁP/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT krahin. Pritë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRÁP/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. Ana e prapme e diçkaje; kund. e mbara. E prapa e bluzës. E prapa e thikës tuni. 2. Veprim i dëmshëm, sjellje e keqe, prapësi; kund. e mbara. E …

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRÁPË (i, e) mb. 1. bised. I prapmë; kund. i mbarë, i përparmë. Ana e prapë e xhaketës. 2. Që bën prapësi, që nuk rri urtë, që nuk lë dy gurë bashkë; kund. i mbarë. Fëmijë i prapë.…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRÁPË ndajf. 1. Nga ana e prapme; praptas, mbrapsht; kund. mbarë. Mbarë e prapë. E ktheu (e veshi) prapë. 2. bised. Në drejtim të kundërt me lëvizjen që ka bërë dikush a diçka, and…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PRÁPË ndajf., bised. 1. Duke u bërë përsëri, edhe një herë. Shkoi (erdhi) prapë. E pyeti prapë. E ndërtuan prapë. E mori prapë. 2. Ende; megjithatë, përsëri, prapëseprapë. Prapë vi…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.