Fjalori
PLOTFUQISHËM

PLOTFUQÍSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që ka fuqi a të drejtaplota për të vepruar, për të marrë vendime etj., që i janë dhënë fuqiplota për të bërë diçka; fuqiplotë, i gjithëfuqishëm. Zot i plotfuqishëm i fateve të tij. Sundimtar i plotfuqishëm. Ishte (u ) i plotfuqishëm. Ishte i plotfuqishëm në çdo gjë.
Sin.: fuqiplotë, fuqimadh, i gjithëfuqishëm, i tërëfuqishëm, i gjithëpushtetshëm, i plotpushtetshëm, zot.

PLOTFUQISHËM

PLOTFUQÍSH/ËM,~MI (i) m. sh. ~ËM, ~MIT (të) 1. Ai që ka fuqi a të drejtaplota për të vepruar, për të marrë vendime etj.
2. fet. Perëndia, Zoti, Allahu.


Rezultate të ngjashme

PLOTFUQÍ,~A f. sh. ~, ~TË libr. Plotfuqishmëri. Plot fuqi e vlefshme. Njoh plotfuqitë e dikujt. I dha plotfuqi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PLOTFUQISHMËRÍ,~A f., libr. Të qenët i plotfuqishëm, e drejta që ka dikush për të vendosur vetë për diçka. Plotfuqishmëria e popullit. Ka (gëzon) plotfuqishmëri.Sin.: plotfuqi, gj…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.