Fjalori
PLLOÇË

PLLÓÇ/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT krahin. 1. Rrasë, pllakë. Plloçat e oborrit (e çatisë, e trotuarit). Nxjerr plloça. E mbuloi (e shtroi) me plloça.
2. Diçka që ka trajtën e një pllakë; pjesë e vogël dhe e veçuar e diçkaje. Mbetën ca plloçaarë pa ujitur.
3. Copë e vogël toke e gardhuar. Ishte prishur gardhi i plloçës.
E bëri (vendin) plloçë (dikush) iron. nuk punon fare; nuk lëviz nga vendi; është dembel; pretdalë miza nga qypi iron.; numëron qimet e postiqes; trazon baltën me shkop. T’ia tregoj edhe plloçës (diçka) shih t’ia tregoj varrit (diçka). I vuri plloçën (diçkaje) shih i vuri kapak (kapakun) (diçkaje). E zunë me plloça (dikë) keq. e përzunë, e dëbuan me forcë, e shporrën; e zunë me gurë; i dhanë dërrmën (dikujt).

PLLOÇË

PLLÓÇ/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT zool. (lat. Alosa fallas nilotica) Kubël.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.