Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
PLLÁK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Rrasë e hollë prej guri, prej mermeri, prej çimentoje etj. zakonisht me katër qoshe, me sipërfaqe të sheshtë e të lëmuar, që shërben për të shtruar dyshemetë, rrugët, këmbësoret etj. ose për të mbuluar a për të veshur diçka; petë e tillë prej metali a prej lënde tjetër që shërben për punë të ndryshme. Pllakë e gurtë (e metaltë). Pllakë guri (mermeri, çimentoje, hekuri, gize, bakri). Pllakë xhami (plastike, fibre). Pllaka fajance. Pllakë zdrukthi pllakë prej tallashi të trashë, të përzier me tutkall e të ngjeshur fort, që përdoret si dërrasë. Pllakat e varrit. Oborr (rrugë, dhomë) me pllaka. E shtruan (e mbuluan, e veshën) me pllaka.
2. vjet. Rrasë e vogël, e hollë, me katër qoshe e në ngjyrë të zezë, që përdorej nga nxënësit e fillores për të shkruar mbi të me një laps të posaçëm. Pllakë me vija (me kuti). Shkruanin në pllaka. Fshiu pllakën.
3. Rrasë guri a metali ku është shkruar diçka. Pllakë përkujtimore pllakë mermeri a metali që vendoset diku për të përkujtuar një ngjarje të rëndësishme ose një njeri të shquar.
4. Petë e vogël guri, me të cilën luajnë fëmijët.
5. Rrotull e hollë prej lënde të posaçme, ku është regjistruar një këngë, një melodi a zëri i dikujt, disku i gramafonit; (bised.) kënga a melodia e regjistruar në këtë rrotull. Pllakë gramafoni. Pllaka shqiptare. Pllakë e bukur (e vjetër). Vuri një pllakë. U thye pllaka.
6. Fletë xhami e veshur me një shtresë shumë të ndjeshme ndaj dritës, që përdoret për fotografim. Pllakë fotografike.
✱Sin.: rrasë, dërrasë, pllakaqe, plloçë, petë, disk, kapak, rreshpe, rriskë.
♦ Pllakë gramafoni keq. 1. Dikush që llomotit pa pushim, ai që flet e grin kot, pa i menduar fjalët. 2. Ai që flet i kurdisur nga dikush tjetër, që thotë ç’i kanë mësuar, që përsërit fjalët e tjetërkujt. E kthen (e ndërron) pllakën (dikush). 1. Nis një bisedë tjetër, e ndryshon temën e bisedës. 2. keq. E ndërron qëndrimin a mendimin e mëparshëm; bëhet herë me njërin e herë me tjetrin; nuk e mban fjalën, nuk është i qëndrueshëm, është me shumë fytyra; e dredh; e kthen (e ndërron) fletën; i luan telat; e kthen timonin.
PLLAKËHÁRT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Pllakë metalike, plastike etj., ku është gdhendur a stampuar harta e një parku etj. dhe e vendosur në një vend të dukshëm. Pllakëharta e kalasë së Pr…
Shfaq përkufizimin e plotë →PLLÁKËZ,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Pllakë e vogël. Pllakëzat e mozaikut. Pllakëzat e pishinës. Pllakëza argjendi. Pllakëza të tejdukshme.2. anat. Qelizë e vogël dhe e pangjyrë gjaku, që …
Shfaq përkufizimin e plotë →PLLAKËZÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur pllakëzoj ose kur pllakëzohet diçka. 2. Gjendja kur pllakëzoj ose kur pllakëzohet diçka. Pllakëzim i gjakut krijim i trombozës.
Shfaq përkufizimin e plotë →►PLLAKËZ/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR vet. v. III 1. vetv. Bëhet pllakë ose si pllakë. Iu pllakëzua gjaku në tru (në mushkëri, në këmbë).2. pës. e PLLAKËZÓJ.
Shfaq përkufizimin e plotë →PLLAKËZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. E bëj pllakë ose si pllakë diçka. I ftohti e pllakëzoi akullin e liqenit.✱Sin.: pllakoj, petëzoj.
Shfaq përkufizimin e plotë →PLLAKËZÓR,~E mb. Që ka të bëjë me pllakëzën; që është i përbërë nga pllakëza. Shpërndarësit pllakëzorë përdoren për presione të larta dhe të mesme (fiz.).
Shfaq përkufizimin e plotë →PLLAKËZÚAR (i, e) mb. Që është pllakëzuar; i petëzuar. Bakër blister i pllakëzuar.✱Sin.: i pllakuar, i petëzuar.
Shfaq përkufizimin e plotë →
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë