Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
PJÉS/Ë,~A f. sh. ~Ë, ~ËT 1. Copë, ndarje a njësi që hyn në një të tërë ose që mund të veçohet prej saj; një nga copat a njësitë, në të cilat ndahet diçka; vendi që zë kjo copë a njësi në të tërën. Pjesë e madhe (e vogël). Pjesa e sipërme (e poshtme, anësore, qendrore) e diçkaje. Pjesa e parë (e dytë) e lojës. Pjesa e parë (e dytë, e fundit) e ditës. Pjesa e poshtme (e sipërme) e lumit. Pjesa veriore (lindore) e vendit. Pjesa e punuar e arës. Pjesët përbërëse të fizikës (të biologjisë). Pjesa dhe e tëra. E ndau në pjesë. Pjesët e fjalisë (gjuh.) gjymtyrët e fjalisë. Pjesët e ligjëratës (gjuh.) klasat kryesore, në të cilat ndahen fjalët e një gjuhe, sipas kuptimit të përgjithshëm leksikor, veçorive morfologjike e fjalëformuese dhe funksioneve sintaksore (p.sh. emri, mbiemri, përemri, folja, ndajfolja, parafjala etj.).
2. Send a element që hyn në përbërjen e një organizmi, mekanizmi etj. dhe kryen një punë të caktuar brenda së tërës; gjymtyrë. Pjesët përbërëse. Pjesët e trupit. Pjesët e makinës (e motorit). Pjesët e xhokës (e xhubletës). Pjesë e figurës (gjeom.). Pjesët e numrit (e shumës) (mat.). Pjesë ndërrimi (tek.). Përbëhet nga shumë pjesë. Mbërtheu pjesët. E zbërtheu në pjesë. I zëvendësoi një pjesë.
3. Sasi e diçkaje që hyn në lidhje të caktuar me një sasi të diçkaje tjetër për të formuar një të tërë. Pjesa e ujit në bimët (në trupin e njeriut, në gjak). Pjesa e fortë (e butë) e një lënde. Pjesa drusore e bimës. Pjesa kërcore e veshit.
4. Ndarje a grup që është më pak se e tëra, sasi jo e plotë e diçkaje; jo të gjithë frymorët, sendet etj., disa, një sasi (zakonisht me numërorin një). Pjesa më e madhe (dërrmuese) e zgjedhësve shumica. Një pjesë e mirë e tyre. Një pjesë e punëtorëve (e nxënësve). Bëri një pjesë të punës. Një pjesë e shokëve nuk e dinte. Një pjesë mendon ndryshe.
5. Diçka nga një e tërë, që i përket dikujt a është caktuar për dikë; ajo që i bie dikujt kur ndahet një trashëgim a diçka tjetër. Pjesa jonë. Kërkoi (donte, mori) pjesën e vet. I bëj pjesë dikujt. Ia ruajtën pjesën. Më bie në pjesë. I hyri në pjesë dikujt ia mori diçka pa të drejtë. E lanë pa pjesë. Ka edhe ai pjesë në këtë punë (në këtë faj).
6. Detyrë, punë, veprim etj. që duhet të kryejë a kryen dikush.
7. Anë e hapësirës; krahinë e një vendi; vend. Në çdo pjesë të rruzullit tokësor (të botës). Nga të gjitha pjesët e vendit.
8. Ndarje në një vepër letrare, shkencore etj., ku shtjellohet a trajtohet një çështje e caktuar a një anë e veçantë e saj; copë e vogël e një libri a e një shkrimi, që shkëputet prej tij e qëndron më vete. Roman (poemë, studime) me pesë pjesë. Pjesë të nxjerra nga libri. Përmbledhje me pjesë të ndryshme.
9. Vepër dramatike. Pjesë satirike. Vunë në skenë një pjesë të re.
10. Roli që luan në skenë një aktor. Mësoi pjesën e vet. Luan pjesën kryesore.
11. muz. Vepër jo e madhe muzikore; një copë nga kjo vepër muzikore; melodia e kësaj vepre a cope. Pjesë të lehta (të zgjedhura). Pjesë për violinë dhe orkestër. I ra një pjese të njohur.
12. Periudhë nga jeta a veprimtaria e dikujt; diçka që është e lidhur ngushtë me jetën ose me veprimtarinë e dikujt. Pjesë nga jeta e shkrimtarit. Pjesë nga puna e tij si diplomat. Pjesë e pandarë e zhvillimit të vendit.
13. bised. Palë, anë. Pjesa shqiptare. Është i pjesës sonë.
✱Sin.: përbërës, gjymtyrë, hise, talë, short, fragment, copë, anë, vend, palë, ngastër, parcelë, danik, anësi, ndarje, njësi, çikë, dorë, send, element, thelë, herë, mis, sasi, tahin, detyrë, punë, krahinë, syth, dramë, rol, vepër, periudhë, seri.
♦ Bëj pjesë hyj, futem diku; jam anëtar a pjesëtar i diçkaje. Më ra në pjesë (diçka) më erdhi një e keqe e papritur, më ra një fatkeqësi, mua më zuri e keqja. I hyri në pjesë (dikujt) ia mori diçka pa të drejtë; i hëngri bukën. E luan pjesën (dikush) libr. vepron me shkathtësi e me zgjuarsi sipas gjendjes, di t’u përshtatet rrethanave të çastit, bën ashtu si e do puna a situata. Marr pjesë (diku) hyj diku, bashkohem me të tjerë në një punë a në një veprimtari. Pjesa e luanit libr. pjesa më e madhe dhe më e mirë e diçkaje, që e merr më i forti për vete pa përfillur të tjerët.
PJÉS/ËM (i), ~ME (e) mb. I pjesshëm. Zgjerim i pjesëm.
Shfaq përkufizimin e plotë →PJESËSÍ,~A f., libr. Pjesëti, pjesëtari.
Shfaq përkufizimin e plotë →PJESËTÍ,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Pjesëtari. Në Fjalorin e Bashkimit gjen fjalë si pjesëti, fëlligshti, fëlliqti etj. 2. Pjesë a copë e diçkaje.
Shfaq përkufizimin e plotë →PJÉSËZ,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Pjesë e vogël.2. Copë a pjesë shumë e vogël, që mezi dallohet ose që nuk mund të shihet me sy; grimcë; thërrmijë. Pjesëzat e ajrit. Pjesëz me ngarkesë p…
Shfaq përkufizimin e plotë →PJÉSAZI ndajf. Në mënyrë të pjesshme, duke e ndarë në pjesë.
Shfaq përkufizimin e plotë →PJESHK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR fig., kal. Prek në zemër. E kishte pjeshkuar fort nënën!
Shfaq përkufizimin e plotë →PJÉSHK/Ë,~A f. sh. ~Ë, ~ËT bot. 1. (lat. Persica vulgaris, Prunus persica, Amygdalis persica) Dru frutor, me degë të hapura, me gjethe të zgjatura, të dhëmbëzuara e pa bisht, me lu…
Shfaq përkufizimin e plotë →PJÉSHKËZ,~A f. sh. ~A, ~AT Pjeshkë.
Shfaq përkufizimin e plotë →PJESÓR,~E mb., libr. 1. Që është i pjesshëm. Të dhëna pjesore. Kërkime pjesore. Përkime pjesore. Dëmtim pjesor. Rrethim pjesor (usht.). 2. Që ka të bëjë me pjesën e dikujt, i pjesë…
Shfaq përkufizimin e plotë →PJESÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET gjuh. 1. Një nga trajtat e pashtjelluara të foljes, që nga ana kuptimore e gramatikore ka edhe karakteristikat e mbiemrit dhe që merr pjesë në formimin …
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë