Fjalori
PAVETOR

PAVETÓR, ~E mb., gjuh. 1. përdoret vetëmvetën e tretë njëjës, por jo në kuptimin e mirëfilltëkësaj vete dhe që për këtë arsye nuk e tregon sendin a qenienkryen veprimin (për foljet si bubullin, vetëtin, flihet, ecet etj.); njëvetore. Folje pavetore.
2. Që ka si kallëzues një folje, trajta e së cilës nuk shpreh një vetëcaktuar (për fjalitë njëkryegjymtyrëshe, si: Sa të rrosh, do të mësosh. Vetëm nuk rrohet. S’më flihet etj.). Fjali pavetore.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.