Fjalori
PAVËRTETUESHËM

PAVËRTETÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që s’mundprovohet si i vërtetë, që s’mundvërtetohet; i paprovueshëm; kund. i vërtetueshëm. Mendim (dyshim) i pavërtetueshëm. Hipotezë e pavërtetueshme.


Rezultate të ngjashme

PAVËRTETÚAR (i, e) mb. Që s’është vërtetuar me fakte a me dëshmi, jo i vërtetuar; kund. i vërtetuar. Lajm i pavërtetuar. Teza të pavërtetuara. Gjëra të pavërtetuara.Sin.: i paprov…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PAVËRTETUESHMËRÍ,~A f. Të qenët i pavërtetueshëm; kund. vërtetueshmëri. Pavërtetueshmëri e akuzave (drejt.).

Shfaq përkufizimin e plotë →

PAVËRTÉTË (i, e) mb. Që nuk përputhet me të vërtetën, që nuk pasqyron të vërtetën; që s’është me të vërtetë ashtu; jo i vërtetë; kund. i vërtetë. Pasqyrim i pavërtetë. Gjë e pavërt…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PAVËRTETËSÍ,~A f. Të qenët i pavërtetë; mungesa e vërtetësisë; kund. vërtetësi. Tregoi pavërtetësinë e diçkaje.Sin.: mosqenie, sajim, trillim, shtrembërim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.