Fjalori
PASTREHË

PASTRÉHË (i, e) mb. 1. Që nuk ka strehë; i zbuluar (për një ndërtesë).
2. fig. Që nuk ka shtëpi, që nuk ka ku të banojë, i pashtëpi; shumë i varfër, i këputur. Njeri i pastrehë. Fëmijë i pastrehë.
Sin.: i zbuluar, i pashtëpi, i pastrehuar, i paoxhak, i varfër, i këputur.


Rezultate të ngjashme

PASTREHÚAR (i, e) mb. 1. Që nuk është strehuar ende në një banesë. Familje e pastrehuar. Ka mbetur ende i pastrehuar.2. Që është lënë jashtë i zbuluar e i pambrojtur, që nuk është …

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.