Fjalori
PASHTËPI

PASHTËPÍ (i, e) mb. 1. Që nuk ka shtëpi ku të banojë, i pastrehë. Ishinvarfër e të pashtëpi.
2. keq. endet a bredh rrugëve, që s’mblidhetshtëpi; rrugaç. Djalë i pashtëpi.
Sin.: i pastrehë, i pastrehuar, endacak, i pangulur, i varfër, rrugaç.


Rezultate të ngjashme

PASHTËPIAKËZÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb., libr. Që nuk mund të shtëpiakëzohet; kund. i shtëpiakëzueshëm. Kafshë e pashtëpiakëzueshme.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PASHTË́NË (i, e) mb. 1. Që nuk është shtënë; i paqitur; i paqëlluar.2. fig. Që nuk është thënë, që nuk është nxjerrë nga goja (për një fjalë).

Shfaq përkufizimin e plotë →

PÁSHT/ËR, ~RA f. sh. ~RA, ~RAT Livadh me bar të pashkelur; vend me bar ku s’ka kullotur bagëtia.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PÁSHT/ËR,~RA f. sh. ~RA, ~RAT Livadh me bar të pashkelur; vend me bar ku s’ka kullotur bagëtia.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.