FJALOR I MADH I GJUHËS SHQIPE

PARODÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. let. Imitim qesharak a satirik i një vepre letrare, i stilit të saj etj.; vepër letrare satirike që imiton në mënyrë qesharake a satirike një vepër letra…

PARODÍK,~E mb. Që ka të bëjë me parodinë, që është karakteristike për parodinë, i parodisë; që është si parodi. Konfuzioni i veprimit dhe situatat absurde e paradoksale i japin rrë…

PARODÍST,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. let. Ai që shkruan parodi. Autor parodish. 2. teatr. Interpretues parodish. Parodistët e Vlorës.

PARODÍST/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. let. Ajo që shkruan parodi. Autore parodish. 2. teatr. Interpretuese parodish.

PARODIZÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur parodizoj. 2. Vepër a pjesë që është parodizuar. Parodizimi i ideve.

►PARODIZ/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR pës., vet. v. III e PARODIZÓJ.

PARODIZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. let. Imitoj një vepër letrare, stilin e saj etj. në mënyrë qesharake e satirike. 2. E kthej një vepër, një pjesë etj. në parodi; shkruaj një par…

PARODIZÚAR (i, e) mb. Që është parodizuar. Vepër (pjesë) e parodizuar.

PARODIZÚES,~I m. sh. ~, ~IT Parodist.

PARODIZÚES,~E mb. Që parodizon. Material parodizues. Paraqitje (shfaqje) parodizuese. Program televiziv satirik, ironizues dhe parodizues ndaj fenomeneve të ndryshme sociale

PARODIZÚES/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Parodiste.

PARODÓNT,~I m., mjek. Sëmundje e mishrave të dhëmbëve, që shfaqet me ënjtje dhe me gjakrrjedhje; pezmatim i trysave. Mjekoj parodontin. Bar (ilaç) për parodont.

PARODONTÍT,~I m. Pezmatim i trysave ose i mishit të dhëmbëve.

►PAR/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. 1. Parëzohem. 2. Barazohem.

PAR/ÓJI vep., ~ÓVA, ~ÚAR etnogr., jokal. Vete nusja në të parë.

PAR/ÓJII vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Parëzoj, bëj palë ose çift. 2. Barazoj.

PARÓK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT fet. Famullitar. Punon si parok. Ka ardhur paroku i ri.

PAROKÍ,~A f. sh. ~, ~TË fet. Famulli. Parokitë e krahinës.

PARÓM,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Trap për kalimin e lumit. Parom me mjete rrethanore.2. Traget. Paromi vinte dy herë në ditë.

PARONÍM,~I m. sh. ~E, ~ET gjuh. Fjalë me formë të afërt me atë të një fjale tjetre. Paronimet faj - vaj, grua - krua, truri - gruri. Paronime gojore (shkrimore).

PARONIMÍ,~A f. sh. ~, ~TË Dukuria e paronimisë në gjuhë; të qenët paronim.

PARONIMÍK,~E mb. Që kanë formë të afërt me njëra-tjetrën, që ka të bëjë me paroniminë a me paronimet. Fjalë paronimike.

PARONOMAZÍ,~A f. sh. ~, ~TË let. Krijim me lojë fjalësh paronime, që krijon efekte humoristike.

PARÓS,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. 1. (lat. Fringilla coelebs, Montifringilla) Zog i vogël këngëtar me kokë të kuqe, me krahë të zinj e me vija të verdha.2. Pjesë e parë e emërtimeve pë…

PARÓSH/E,~JA f. sh. ~E, ~ET zool. (lat. Citharus linguatula) Peshk petashuq i cekëtinave bregdetare të Atlantikut Lindor dhe të Mesdheut. Peshkon paroshe. Paroshja e bardhë (lat. E…

PAROTÍT,~I m., anat. 1. Gjëndër e pështymës. 2. mjek. Shyta, pezmatim i gjëndrave të pështymës. I sëmurë me parotit. Shtohen rastet me parotit. Trajtimi i parotitit.

PAROTÍT,~E mb. Që ka të bëjë me parotitin, i parotitit. Gjëndra parotite.

PARÓT/Ë,~A f. Fyt. I dhembte parota.