FJALOR I MADH I GJUHËS SHQIPE

PARÉTK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Drizë e vjetër që i kanë rënë gjembat. U vuri sëpatën paretkave.

PARÉ (i, e) mb. Që nuk ka re. Qiell i pare. Mot i pare.

PÁR/E,~JA f. kryes. sh. ~E, ~ET 1. bised. Para. Pare të holla. E bleu me pare. 2. Luspë peshku. Pare peshku.

PAREALIZÚAR (i, e) mb. 1. Që nuk është i realizuar; që nuk është realizuar; i papërmbushur, i paplotësuar; kund. i realizuar. Plan i parealizuar. Mision i parealizuar. Detyra të pa…

PAREDUKTÚAR (i, e) mb. Që nuk është i reduktuar; që nuk është reduktuar; kund. i redaktuar. Staf i pareduktuar. Buxhet i pareduktuar. Me shpejtësi të pareduktuar.

PAREFORMÚAR (i, e) mb. Që nuk është i reformuar; kund. i reformuar. Sistem arsimor i pareformuar. Shoqëri (parti) e pareformuar.

PAREFUZÚAR (i, e) mb. Që nuk është i refuzuar; që nuk është refuzuar; kund. i refuzuar.

PARÉGJUR (i, e) mb. 1. Që nuk është përpunuar me lëndë të veçanta për të fituar cilësitë e nevojshme, që nuk është regjur (për lëkurën). Lëkurë e paregjur. 2. fig. Që nuk është stë…

PAREHATÍ,~A f., bised. Gjendje shqetësimi e me kokëçarje, mungesë rehatie; kund. rehati. Ishte në parehati.

PAREHÁTSH/ËM (i), ~ME (e) mb., bised. 1. Që nuk i ka kushtet e përshtatshme për të ndenjur, për të pushuar ose për të jetuar; kund. i rehatshëm. Shtëpi e parehatshme. 2. Që bëhet m…

PAREHATÚAR (i, e) mb. Që nuk është rehatuar; kund. i rehatuar. Njeri (popull) i parehatuar. Dukej e parehatuar.

PAREHÚMBUR mb. Që i ka humbur paratë në një lojë etj.

PÁR/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Shkoj përpara, përparoj. U parën të gjithë bashkë.

PAREMÁDH,~I m. Ai që ka para të madhe; i pasur, pasanik.

PAREMÁDH,~E mb. Që ka para të madhe; i pasur, pasanik.✱Sin.: i pasur, pasanik, pasunar, i kamur, paralli, i zënë.

PAREMÁDH/E, ~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që ka para të madhe; e pasur, pasanike.

PARÉND (i, e) mb. Që është pa rend funksionues; që e ka rendin jo në nivelin e duhur (për punën e veprimin e forcave të policisë). Shtet (qytet) i parend.

PARENDÍTUR (i, e) mb. 1. Që nuk është renditur, i parregullt, i çrregullt, kaotik; kund. i renditur. Libra të parenditur. Tavolina (mobilie) të parenditura. 2. I paradhitur; kund. …

PARENKÍM/Ë,~A f., biol. Ind i thjeshtë e i përhershëm në një organizëm, që përbëhet nga qeliza dhe hapësira. Parenkima klorofiliane. Parenkime ujëdashëse. Parenkima ajërdashëse. Pa…

PARENTERÁL,~E mb., mjek. Që nuk futet në organizëm përmes aparatit tretës, që injektohet në trup me anë të gjilpërës (për një bar).

PAREPÁKTË mb. 1. Që nuk ka para shumë, që ka pak para; kund. paremadh, pareshumtë. 2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të emrit. Parepakti nuk ka çka lyp te pareshumti. (fj. u.).

PAREPALÚAR [PARAPALÚAR] mb., edhe si em. Që i mban paratë të paluara; që nuk i vë në punë paratë, por i fsheh diku në shtëpi.

PARÉSHTUR (i, e) mb. Që nuk ndërpritet fare ose për një kohë të gjatë, i vazhdueshëm, i pandërprerë. Përpjekje të pareshtura. Luftë e pareshtur. Ngritje e pareshtur.✱Sin.: i vijues…

PARÉSHTUR ndajf. Pa ndërprerje, pa pushuar; vazhdimisht; në mënyrë të pareshtur. Bie shi pareshtur. Punojnë (mësojnë) pareshtur. Kujdeset pareshtur.✱Sin.: vijimisht, vazhdimisht, p…

PARESHTURÍ,~A f., libr. Të qenët i pareshtur; vetia e diçkaje që është e pareshtur.

PARESHÚMTË mb. 1. Që ka para shumë, që ka para. 2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të emrit.

PARESPÉKT (i, e) mb. Që nuk respekton të tjerët; i parespektueshëm. Fëmijë (qytetar) i parespekt. Është i parespekt.

PARESTEZÍ,~A f., mjek. Ndjeshmëri patologjike jonormale, që i ngjan djegies, pickimit, ndjenjës së kalimit të mizave nëpër lëkurë etj.

PAREVOKÚAR (i, e) mb., zyrt. Që nuk është revokuar. Dorëheqje e parevokuar. Letërkredit i parevokuar.

PARÉZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT mjek. Dobësi muskulore e shkaktuar nga dëmtime nervore ose nga një sëmundje; paralizë e lehtë, paralizë e pjesshme. Parezë e pjesshme. Kaloi një parezë fa…